Finale

Finale

Wij ( Nederland) stonden deze zomer in de finale van het WK voetbal in Zuid-Afrika.
Als Arjen Robben die kans voor open doel niet gemist had waren we wereldkampioen geweest.
Ook het leven is vaak “als”. Als ik niet met mijn broer zes jaar geleden naar Santiago de Compostella was gefietst , had er nooit een column van mijn hand in de Schakel gestaan.
Als ik niet naar een verlovingsfeestje in Groningen was gegaan in mei 1969 had ik mijn vrouw nooit ontmoet. Als we op een gegeven moment niet hadden besloten kinderen te adopteren, hadden we geen kinderen gehad. Als ik in 1974 , het jaar dat Nederland de finale in en van Duitsland had kunnen en moeten winnen, geen tip had gekregen van een collega dat er een jongerenwerker werd gevraagd in Rolde had u mij nooit gekend. Kortom heel veel zaken in het leven hebben te maken
met als. Zo is het ook met vrienden als je op een bepaald moment iemand tegenkomt waar het mee klikt dan kun je er zo maar een vriend of vriendin bij hebben. Als ik bepaalde mensen dankzij de politiek niet was tegengekomen had ik ze nooit gekend. Beste lezers van deze column door het lezen van deze column weet u veel over mij. Als u deze column nooit had gelezen,had u weinig over mij geweten. Sommigen zullen me zien als een azijn pisser anderen als een vrolijke Frans. Ik kan u gerust stellen ik ben geen van beide. In mijn columns heb ik geprobeerd het beste in mensen naar boven te halen. Natuurlijk heb ik hier en daar wel eens een kat uitgedeeld .. maar ja dat is de opdracht die je je als columnist stelt…. prikkelen. Als ik nu niet stop ga ik mezelf herhalen,dus wordt het tijd voor iets anders. Hopelijk winnen we nog eens een finale !

Nawoord
Dit was mijn 250e en laatste column in de Schakel. Ik dank alle mensen die op een of andere wijze
hebben laten weten deze column te waarderen. Ik heb deze columns de afgelopen vijf jaar met veel plezier en passie geschreven. Dankzij de geweldige medewerking van mijn vrouw,die elke zondagavond de column na keek op gebreken of advies gaf, kwam er altijd iets `fatsoenlijks` uit.
Ook degenen die kritisch waren wil ik danken, want zij prikkelden me om door te gaan.
Vijf jaar is een mooie tijd / tijd voor iets anders.
Ik beloof niets maar ik denk dat er zo nu en dan
nog wel maatschappelijk relevante `stukkies` te lezen zijn op mijn website www.gerard-koopman.nl

Allen een gezond en vooral strijdbaar 2011.

Mannen en Goden

Mannen en Goden

De titel van de film was in het Frans – Des hommes en des Dieux – met enkele mannen
uit mijn dorp hebben we deze film gezien. De recensies logen er niet om en. De verwachtingen waren dus hoog gespannen. Ik ga niet het hele verhaal in deze column vertellen, maar het was van een zeldzame schoonheid in dit “ los van God tijdperk” Een modern kerstverhaal uit een wereld van sober levende monniken in een Algerijns dorp. Deze film, gebaseerd op de moord op acht monniken in 1996, beeld een ongekende wijze van broederschap uit. Hoe deze monniken samenleven met de Islamitische inwoners daar kunnen de stemmers op gekke Geert nog een puntje aan zuigen. Zij worden gewaardeerd voor hun inzet en kameraadschap door de mensen in het dorp. Als de terroristen komen , besluiten ze ondanks de gevaren toch te blijven.” Wij zijn hier voor deze mensen en die zijn ons dierbaar dus we blijven”, was een van de uitspraken van de abt. Deze film komt op een moment dat de katholieke kerk vanwege seksueel misbruik in opspraak is. Deze film belicht een totaal andere kant van de kerk en is een verademing waarin hoop,geloof en liefde centraal staan.
Uit eindelijk worden ze als gijzelaars meegenomen en vermoord. Het meest serene en aangrijpende
moment is hun laatste avondmaal waarbij de tranen mij over de wangen biggelen .. . Als ik de filmzaal net als alle andere bezoekers in stilte verlaat weet ik weer waarom ik deze film wilde zien.
De wezenlijke vraag van waartoe zijn we op aard, werd in deze film op een aangrijpende maar vooral op invoelbare en serene wijze neergezet.
Heel andere mannen waar ik groot respect voor heb zijn Daniël Lohues en Herman Finkers. Beiden zijn verknocht aan hun streek en op een creatieve wijze geven ze daar blijk van. Van het theaterprogramma “Na de pauze”van Herman Finkers zijn dankzij de schuld van Daniël Lohues alle liedjes uit dit programma op dvd gezet met filmpjes erbij. Op 2e kerstdag is het resultaat op TV te zien want Paul Witteman gaat dan in gesprek met Herman in het het programma ‘Liever dan geluk”.
Deze week verliet een “Godin” de politiek. Femke Halsema kon als geen ander
de juiste woorden vinden waarin ze aangaf waar ze voor stond. Zij ging voorop om de hufterigheid
in de politiek aan de kaak te stellen. Zij was als geen ander in staat om de man die vind dat alles de schuld is van de Islam op zijn nummer te zetten. Er zijn mannen en goden , maar ook vrouwen en goden. Ik eindig met u allen een “Zalig Kerstfeest”te wensen en dan niet zalig zoals velen interpreteren als lekker en veel eten maar door, met mensen die je lief zijn, iets van warmte te ervaren die nèt even anders is dan de rest van het jaar.

Ontmoetingen

Ontmoetingen

Ik hoorde prachtige zang toen ik afgelopen week bij toeval even de Boerhoorn
binnenliep. Het kwam ergens vanuit een van de bovenzalen. Mijn nieuwsgierigheid
was gewekt, ik wilde weten wie in Rolde zulke mooie klanken weet te produceren.
Toen ik achter de deur keek waar het engelen gezang vandaan kwam wachtte er een verrassing. Hier stond geen groepje zangers maar een complete muziekgroep.
Vier vrouwen en twee mannen vormen samen “Howsa Goin” wat in het Iers betekend
“Hoe gaat het met je”, met mij ging het goed. Deze groep die Ierse en andere Folkmuziek
ten gehore brengt, oogt inspirerend. Met hun gitaren, fluiten,mondharmonica en zang zijn ze een lust voor oog en oor. Deze muziek en zang raakt je in je ziel. Alleen al van hun repetitie heb ik genoten.Wat heb je veel mee als je mooi kunt zingen en ook nog mooie muziek ten gehore kunt brengen. Als luisteraar geniet je niet alleen van de mooi gezongen liederen en ballades maar wordt je ook meegesleept door het enthousiasme en de uitstraling van deze club.Tja, de muziekclub van Reind Lesschen, die in kerken en kroegen optreden, geeft vreugde in donkere dagen en ademt een sfeer die naar nostalgie neigt.
Dezelfde avond voetbalde Ajax tegen Inter, ik vergat helemaal dat ik wilde kijken, maar mijn voetbalverslaving leverde ik graag in voor deze culturele schoonheid. Soms heb je geluk dat je ergens moet wezen en dat de vraag “Hoe gaat het met je” dan deze dimensie krijgt.
Wat me ook raakte was de ontmoeting met mensen die nieuw waren komen wonen in de gemeente Aa en Hunze. De gemeente houdt twee keer per jaar een avond voor nieuwe inwoners. Vorige week dinsdag maakten de nieuwe inwoners in het gemeentehuis kennis met aanwezige ambtenaren, het gemeentebestuur en een aantal raadsleden. Na afloop van de rondgang en een informatieve sessie in de raadszaal was er een hapje en een drankje in de kantine. Daar sprak ik met een aantal nieuwe inwoners. Een nieuwe inwoonster van Eext, die er was met haar partner, gaf aan dat ze het zeer naar haar zin had. Ook twee jeugdige stellen uit Eexterveen, ze woonden niet in het wereldberoemde Koffielaantje,maar gewoon aan de Dorpsstraat, hadden goede ervaringen met de dorps activiteiten en daardoor met de inwoners.
Een van hen wist zelfs waar Nijlande ligt, nou dan is je inburgering geslaagd. Een stel uit het westen waarvan de vrouw oorspronkelijk uit Assen kwam en de man uit Limburg hadden hun draai gevonden in Gasteren. Het waren korte ontmoetingen maar wel allemaal met een gevoel van Wow .. het leven en wonen in Aa en Hunze wordt als iets moois ervaren, Houwen zo !!!

Inbraak

Inbraak

Zondagmorgen stond mijn achterbuurman aan de deur. Er was bij hem ingebroken
of ik iets gemerkt had. Ik moest hem het gewenste antwoord schuldig blijven. “Kom erin
en vertel “, zijn broer was inmiddels ook aan komen rijden dus zaten we met zijn vieren achter de koffie met banketstaaf. Tja Sinterklaas brengt iets maar een inbreker haalt iets.
De verse sporen in de sneeuw waren zichtbaar en liepen enkele honderden meters verder dood. Waarschijnlijk stond daar de vluchtauto. Mijn buurman mistte naast een spelcomputer, enkele play stations en zijn bank en benzinepasjes. Vreemd dat de inbreker veel duurdere spullen zoals een CD installatie met boxen had laten staan. Een poosje later arriveerden twee politie- agentes, die rapport opmaakten. Ik denk niet dat er een buurtonderzoek komt daarvoor was de waarde van de gestolen spullen te laag. De waarde van het bid om het WK voetballen
te krijgen zal miljoenen hoger hebben gelegen. Over de malversaties van de FIFA om de WK te gunnen aan rijke olie en gaslanden zal geen politieagent wakker liggen. Tja achter deze “inbrekers” uit Rusland en Qatar gaat niemand aan. Er is al genoeg geschreven over de
malle vertoning in Zurich waar de landen die het WK graag wilden organiseren zich moesten presenteren met hun bid. Eén opmerking nog, waarom doet een fatsoenlijk land als Nederland
mee? FIFA maffiosi die geen belasting willen betalen, waarvoor een rijstrook op de autobaan moet worden vrijgehouden, daar wil je toch geen knieval voor maken. Wel willen we graag, als Nederlander, een knieval maken voor de winter. Wat is er mooier dan lekker zwieren door winterse landschappen op gladde ijzers Ik heb geen meter schaatstechniek maar zie graag mensen schaatsen. Schaatsen op de ijsbaan is een sociale aangelegenheid. Nergens in de wereld wordt er meer geschaatst dan in ons land. Er was zondagavond een schaatshistoricus op de tv wiens boodschap was : “Je bent ingeburgerd als kunt schaatsen, geef de mensen schaatsles ipv taallessen. Het lijkt een beetje kort door de bocht maar er zit een kern van waarheid in. Dus zet een streep door dure taal cursussen, geef schaatsen aan nieuwe Nederlanders. Het lijkt een inbreuk (inbraak) op ons recht toe, recht aan denken …maar zeker de moeite waard, zodat over enkele jaren de Nederlandse “Shani Davidsen”voor ons goud winnen.