Op 4 mei was ik bij de dodenherdenking in Rolde. Elk jaar komen er meer mensen op af en dat voelt goed. Sinds enkele jaren leggen ook scholieren van de Jan Thiesschool een krans en zoals altijd verleent Euterpe haar medewerking. Na de kranslegging is er een korte herdenkingsdienst in de Jacobuskerk. Nog onder indruk van deze herdenking ga ik een dag later naar Schoonloo. Hier is geen monument maar er zijn aan het eind van de oorlog wel twee mannen uit Schoonloo doodgeschoten bij de molen in Schoonoord, Frederik en Jantinus Klaassens, vader en zoon. Hun misdaad in de ogen van de bezetter was dat ze een Canadese parachutist een kop koffie hadden gegeven. Geëxecuteerd omdat ze gastvrij waren voor een vreemdeling, ongelooflijk maar waar. Schoonloo is anno 2007 een actieve en relatief jonge gemeenschap. Jarenlang was de jeugdsoos van Schoonloo de best lopende soos van de voormalige gemeente Rolde en dat had alles te maken met de jongelui die niet alleen hun verantwoordelijkheden serieus namen, maar ook een geweldige creatieve inzet ten toon spreiden…
Ik weet niet of deze model jeugdsoos tegenwoordig nog open is.
Zaterdag 5 mei fiets ik naar dit dorp want het krijgt vandaag een plein met voor iedere leeftijdsgroep speelmogelijkheden en bankjes. Er is vandaag een aandachtig gehoor bij de opening van het Liefhebbersplein.
Niet Daniël Lohues met zijn kraker ”Annelie” opent dit plein maar de familie Karst met “ de Taal” de Drentsche toal. Om in het dialect te blijven “det is ok goed”.
Het nieuwe plein ziet er geweldig uit op deze bevrijdingsdag, de vlaggen wapperen er is een bar onder enkele parasols en overal staan sta-tafels… Veel vrijwilligers hebben eraan bijgedragen en het resultaat is meer dan de moeite waard.
Het is ook echt een verademing dat op het plein geen reclame uitingen hangen, geen borstklopperij van zichzelf belangrijk vindende ondernemers. Ondertussen zingen moeder en zoon Karst over lijn acht en worden twee jonge ouderen, Loek Bardie en Lensienus Beijering uitgenodigd om de jeu de boules baan open te gooien. De leiding is deze middag in handen van Klaas Lindeboom en dat moet gezegd hij kan dat als geen ander. Wethouder Geert Jan ten Brink, hij heeft geen podium nodig, looft de inzet en de gemeenschapszin van Schoonloo, het is echt “Een kern met pit” en daarmee slaat hij de spijker op de kop. Op deze mooie meidag is iedereen in goede stemming als er dan ook nog eens hapjes rondgaan en iemand een glas bier voor je ophaalt kan de dag niet meer stuk. Ik fiets dan ook tevreden via Grolloo terug, bij de ingang van Grolloo staat een bord met de tekst ”Grolloo altijd leuk”of altijd leuk, leuk is vraag ik me af.
Via de de Amerweg fiets ik naar Amen en kom langs “de Amer” De uitbater van dit muziekcafé, Ab Sligter, is op 1 mei overleden. In iets meer dan vijftien jaar heeft hij van “de Amer” in Amen het muzikale centrum van Drenthe gemaakt. Hij was een unieke persoonlijkheid die het vermogen had om op een bijzondere wijze, mensen met uiteenlopende karakters aan zich te binden. Zijn pedagogische achtergrond kwam hem daarbij goed van pas. Ik spreek uit eigen ervaring want hij was mijn baas, toen ik eind jaren “60, als groepsleider kwam werken op het BJ internaat Papenvoort. Zijn wijze van begeleiding heeft mij geholpen als groepsleider goed te kunnen functioneren, hoewel ik hem er van verdenk dat mijn voetbalkwaliteiten hem meer aanspraken dan mijn pedagogische. Op de rouwkaart staat zijn lijflied “It takes a worried man”, zijn lijflied zingt hij niet meer, zijn spirit blijft. Deze unieke persoonlijkheid is niet meer, maar hij laat wel een culturele erfenis na.

De Louis van Gaal van Drenthe, Rolf Veneboer heeft zijn kampioensschaal binnen. Dat kan zijn collega van AZ hem niet nazeggen.
De ‘jonge honden’ van Rolder Boys pakten de titel in een strijd waarin Gasselternijveen zich van haar sportieve taak kweet. Het is de kwaliteit van Rolf Veneboer dat hij deze jonge jongens na enkele nederlagen weer op de rails heeft gekregen. Het ‘geheime wapen’ van dit elftal is dat de spelers bijna allemaal geboren en getogen zijn in Rolde, dus het zijn échte Rolder Boys…
De wedstrijd op zich was qua spanning het aanzien meer dan waard. Hemelsbreed zes kilometer verder denderden de Super Bikes over het circuit van Drenthe, maar voor mij waren er vandaag maar elf echte “Super-s” die speelden zonder stank en lawaai de wedstrijd van hun leven.
Toen Jurjen Kamps een doorgebroken speler van Rolder Boys ten val bracht, leidde dit het begin in van een leuke middag voor de Rolder Boys aanhang. Hij werd met rood van het veld gestuurd en toen moest Gasselternijveen met 10 man verder spelen. Vincent Wever scoorde subliem uit de toegekende vrije trap. Nadat Patrick Pots in de 30e minuut op de paal had gekopt, schoot even later Gert Jan Hadders raak uit een strafschop 2-0. Door een dekkingsfout van Rolder Boys kon Gerrie van der Aa de Anschlusstreffer scoren 2-1.
Dit was ook de ruststand. Na de rust werd het spelbeeld bepaald door de zenuwen en kregen de jonkies Janko Lijfering en Marco Zuidberg een dik verdiende publiekswissel. Het spel golfde op en neer totdat een vloeiende combinatie van Vincent Wever en Patrick Pots, Peter Deenen in staat stelde de knock-out te plaatsen 3-1. Een welverdiend applaus klaterde van de staantribune toen het eindsignaal klonk. Na twintig jaar is Rolder Boys weer kampioen,zij zijn de besten van Aa en Hunze, loco-burgemeester Hans Polman constateerde dit dan ook terecht na afloop.
Om de woorden van een spandoek te citeren: “We are black,we are white,we are Rolde Dynamite”. Kleurrijker kan het niet worden verwoord, de vaste vrouwelijke supporter die altijd aanwezig is was vanmiddag in de kleuren van Rolder Boys gekleed en het heeft dus geholpen, bedankt Tiny.
Van sport naar cultuurhistorie is een kleine stap in Rolde. De hunebedden zijn al jaren de toeristische trekpleister van Rolde. Over deze hunebedden werd vrijdag een boek gepresenteerd in de Jacobuskerk. Dit boek, geschreven door archeoloog Wijnand van der Zande, en vormgegeven door Albert Rademaker werd met veel loftuitingen door commissaris Relus ter Beek ten doop gehouden. Hierna was er een expositie bij galerie Harms over de hunebedden.
Een prachtige verzameling schilderijen over de hunebedden van Rolde was hier tentoongesteld. Bij de rondgang kwam ik voor de derde keer in drie dagen Relus ter Beek tegen, normaal ben ik het die als eerste de mond opendoet, nu was hij mij voor. We namen
in ijltempo de problemen bij de PvdA door. We waren er snel uit “gewoon doorgaan, laagdrempelig en strijdbaar blijven”. Ik vergat hem de tip te geven ook Daniël Lohues aan te trekken als ambassadeur om het product Drenthe in de markt te zetten. Want Annelie die met lijn vieftig vertrok, wil iedereen wel zien en daar komen horden jongeren op af in de vakantie.
Met zijn allen vanaf Emmen met lijn vieftig mee, op zoek naar Annelie wordt de nieuwste hype.

Deze zondag wordt het clubkampioenschap turnen van G&A gehouden in sporthal de Boerhoorn. Rond de Boerhoorn staan veel, heel veel fietsen, tja kinderen gaan met de fiets en ouders blijven dan niet achter… Achter de bar staan Gea en Gerwin en aan hun gezichten zie ik dat ze er zin hebben.
Op de tribune zit het vol met trotse ouders, opa’s en oma’s. In de sporthal zijn de meisjes (waar zijn de jongens?) over zes groepen verdeeld. Bij elke onderdeel een jury, leidsters en vrijwilligers die alles in goede banen leiden. Op dat moment realiseer ik me dat er dankzij de onbaatzuchtige inzet van velen zo’n evenement kan “bestaan”.
Veel flitsende amateurfotografen tillen dit festijn naar een hoger niveau. In een hoek staat de nieuwste aanwinst een Pegasus, deze zal later op de dag nog worden ingezet wordt mij verteld. De meisjes bij het paard maken een aanloop, via een springplank maken ze een soort radslag via het paard belanden ze dan op een kussen die door banken op hoogte is gebracht. Over deze constructie is goed na gedacht. Iets verder in de sporthal doen meisjes gracieuze oefeningen op de balk de mooie turnpakjes kwamen op die hoogte goed uit.
Het geheel verliep vlekkeloos voor veel ouders was het spannender dan voor de turnsters. Hoe de ijverige juryleden tot hun puntenwaardering komen, ontgaat mij, maar ik denk dat zij zich concensieus van hun taak kwijten. Dat een sport ook mooi kan zijn, zonder gejuich en applaus, ja zelfs zonder rugnummers bleek op deze zondagmorgen.
Een oma vertelde mij hoe het vroeger ging met de gymnastiekuitvoeringen. De kinderen traden dan op in café Hofsteenge…”Op een zaterdagavond voor een afgeladen zaal je ‘kunsten’ vertonen, avonden die je nooit meer vergeet”, vertelde ze.
Iets verder op stonden twee jonge vaders van de oefeningen van hun dochters te genieten. Ze zijn nu hier, maar vanmiddag vertelden ze gaan we naar Rolder Boys-Asser Boys. Gezien het mooie weer met de fiets, een pilsje kan dan ook probleemloos worden genuttigd, als daar aanleiding voor is, want als Roldenaar ga je niet maar zo aan het bier, je moet het écht verdiend hebben.

Voor wie het ook mooie dagen gaan worden is Johan Cruijff. Hij wordt 60 jaar. Naast de herhalingen van zijn mooiste doelpunten is ook de persoon Johan Cruijff als deskundige kromprater in beeld. Een van zijn bekendste uitspraken: “Elk nadeel heb zijn
voordeel”,en dat is logisch. Als stervoetballer gaf hij aan de jeugd het slechte voorbeeld door te roken. Daar kwam abrupt een eind aan toen hij hartklachten kreeg. Johan Cruijff was een voetbalster maar hij had net als iedere sterveling ook zijn schaduwkanten.

Deze zondagmiddag kende geen schaduwkanten, wat is er dan mooier om te fietsen met je vrouw? Dus de banden opgepompt, geld in de buutse en rijden maar. Er waren meer rijders maar die waren op motoren om die te ontwijken ‘vluchten’ we het fietspad op richting het Hijkerveld. Op de terugweg in Hooghalen, aan bij Fledderus voor een ijsje en dan zie je dat er meer vrouwen fietsen dan mannen, het waren allemaal groepjes vrouwen die daar aanlegden. Logisch (Johan Cruijff), want die mannen zaten natuurlijk allemaal op
de motor.
Via het Grote Zand kwamen we door Geelbroek en zagen daar het ooievaarsnest volop in bedrijf, een prachtig gezicht en wie weet komt de ooievaar dit jaar langs. In Eleveld passeren we nog een bekende die er18 km hardlopen op had zitten en het was hem niet aan te zien, deze sportieveling heeft dus een goede conditie. Ik wil niet achterblijven, dus ga morgen onmiddellijk beginnen met het Simon Vroemen loopschema.

De van Klap tot Klaploop is een groots sportgebeuren geworden. Op 2e Paasdag 2007 doen er hardlopers, skeelers, wheelers en zelfs – lach niet – nordic walkers mee…
Het van klap tot klap gebeuren start in de buurt van de IJzeren Klap en de finish is bij het winkelcentrum in Stadskanaal. Op uitnodiging van Hotze en Willy Hoekstra uit Rolde maakte ik dit evenement mee. Zoon Arne is namelijk een fanatiek wheeler. Hij traint bij de gehandicapten sportclub in Emmen. Lopend naar de start kwamen we een honderdtal skeelers tegen die net van start gegaan waren. Een kwartier later zouden de wheelers van start gaan en daarna de hardlopers. Doch meteen na het startschot, hoorden we weer een schot, het bleek echter een klap-band, van een van de deelnemende wheelers. Gelukkig worden deze wheelers uitstekend begeleidt en in minder dan geen tijd was de band geplakt, net voor het startschot sjeesde de pechvogel naar de startlijn. En u kunt het geloven of niet deze sporter Henk Schuiling uit Elp zou als eerste de finishlijn in Stadskanaal passeren. Na de wheelers gingen zo”n kleine duizend lopers van start, het was een prachtig gezicht zoals ze als een kleurig lint langs het kanaal denderden. Er deed ook een kwartet Kenianen mee, deze ranke gazellen vormden al binnen een kilometer een kopgroep en op een na bleef deze groep tot de finish in stand. Bij het hardlopen is het inlopen een happening op zich,het non-verbale gedrag van deze individualisten is het bekijken meer dan waard.
De man voor wie ik kwam, Arne Hoekstra, zette een nieuwe p.r. op de klokken van 56.56, en dan te bedenken dat alle wheelers met twee handen de wielen bedienen en hij slechts met één. Hij hield plaatsgenote Rita Jongebloed achter zich die trouwens in de fraaie tijd van 59.02 een prima prestatie neerzette. Wat ik wel wist maar mij deze keer ook weer opviel is dat deze sporters, gehandicapt of niet, heel sociaal met elkaar omgaan. Het is een relaxte sfeer zonder het overbodige lawaai dat veel evenementen kenmerkt. Na een cappuccino op een gezellig terras haasten we ons naar de prijsuitreiking. Een van de hoofdrollen was hier weggelegd voor Jur Stavast de burgemeester, hij is nog van dat soort burgemeesters die in de Swiebertjes-serie niet misstaan zou hebben. De echte hoofdrol eiste Harm Noor, de speaker op, met zo ‘n praatijzer in de hand heb je ongekend veel macht, hij maakte daar dan ook handig gebruik van. Nadat alle prijzen waren uitgereikt, stonden de wheelers in eerste instantie tevergeefs op hun prijs te wachten. Gelukkig werd dat op de valreep recht gezet, want als er een groep recht heeft op aandacht, zijn het deze sporters met hun ouders en begeleiders, wat hebben deze mensen veel over voor hun pupillen c.q. kinderen.
Na zo’n middag weet ik het zeker, persoonlijk ben ik tegen onderscheidingen omdat ze vaak verkeerd terechtkomen,maar als ze worden uitgedeeld, dan graag aan deze mensen want die verdienen ze meer dan wie ook.
Wie helemaal geen onderscheidingen verdienen, maar een pak op hun donder zouden moeten hebben, zijn degenen die in Rolde elk jaar weer een dag te vroeg de fik in de paasbult steken. Het is zo flauw om dit te doen, want veel kinderen en volwassenen hadden zich op een paasvuur verheugd en zij werden bitter teleurgesteld en dan heb ik het nog niet over de “Harry Leevers” van Rolde want die kunnen ook de lol van anderen grondig bederven.
In Nijlande was er na ruim dertig jaar weer een paasbult en deze werd precies op de afgesproken tijd aangestoken en het brandde geweldig mooi. Achter de schuren van de fam. Beijering was het goed toeven met de buurtgenoten en natuurlijk een “neutie” onder handbereik. Dat het echte Paasgevoel bij mij bovenkwam was omdat de vrouw des huizes voor gekookte eieren had gezorgd. Dus een paasvuur met cultureel gezien alles erop en eraan.

Heeft u vorige week de column gemist, kijk dan op: www.gerard-koopman.nl en u krijgt een – Een dikke plus.-

Iedereen wil graag een dikke plus, maar het ligt er wel aan wat je daarvoor moet doen.
Als ik alle dagen de fiets pak in plaats van de auto geef ik mezelf een dikke plus.
Ik spaar dan het milieu en ben geen gevaar voor andere weggebruikers, bovendien hou ik het benzinegeld in de zak. Deze plus kan ik iedereen aanraden omdat het bovendien ook voor je lichaam veel beter is en ook voor het onderhouden van sociale contacten.Want wees eerlijk
hoe vaak spreekt u iemand aan als u auto rijdt ? Op de fiets ben je bereikbaar voor anderen en spreek je nog eens iemand.Er zijn mensen die een hond nemen voor de sociale contacten, mijn hond is dood maar mijn fiets “leeft”.
Verder was het “de stille week” voor sommigen (kerkgangers),en voor anderen “de feest annex lawaaiweek” in Rolde. Het mooie is dat je kunt kiezen voor de activiteiten,maar dat je als inwoner van Rolde,het lawaai en de nachtelijke overlast er gratis bij krijgt,daarin is geen keuze mogelijk.Over de stille week of de goede week wil ik nog wel iets kwijt.Het is de week waarnaast de religieuze dagen voor de christenen als witte donderdag,goede vrijdag en Pasen,ook heidenen bezig zijn met het lijdensverhaal.Zo vertelde minister Plasterk (een heiden) dat hij deze week meezong in de Mattheus Passion.Heel veel ongelovigen gaan naar deze uitvoeringen van het evangelie van Mattheus. Omdat het de mens verheft boven het alledaagse.Zelf was ik in Rolde bij de Witte Donderdag viering,het was indrukwekkend
mede dankzij de Cantorij . Toen iedereen zwijgend de kerk verliet en ik met de fiets aan de hand wegliep,fluisterde een man ,was het niet indrukwekkend? Ja, dat was het. Even later hoorde ik het lawaai van de kermis dat vergalde voor even mijn serene stemming.Gelukkig niet voor lang want toen ik bij de Boerbos fietste zongen de vogels in de avondschemering het hoogste lied en ook dat was weer wonderbaarlijk.Kunst,cultuur en belevingen zoals omschreven daar kan een mens door gegrepen worden.Dat zijn de extra plussen.
Waar ik ook een dikke plus voor wil geven is voor de leerlingen van het Vincent van Gogh College die de wethouder van milieu een tien puntenplan hebben aangeboden over hoe
je kunt werken aan een schoner milieu. Ben benieuwd wanneer de eerste school in Aa en Hunze initiatieven neemt. Daar zou het gemeentebestuur wel een prijsje voor mogen uitloven.
Maar ze kunnen ook zelf het voorbeeld geven door naar het werk te fietsen en de vergaderingen per fiets te bezoeken. Ik ben benieuwd of ze zonder tom- tom de weg vinden in de gemeente.Ik ben in deze column begonnen over de zegeningen van de fietser. Daarom een dikke plus voor allen die zich vanaf nu gaan beperken in het gebruik van de auto. Want dan kies je voor een schoner milieu,veiliger verkeer,minder parkeerplaatsen,bovendien is goed voor je lichaam en je spaart nog geld ook. Dus vanaf morgen –Pak de fiets,dan vervuil je niets – Nog een gratis tip voor alle werkenden,zoek je werk dicht bij huis,of ga in de buurt van je werk wonen . Of doe als mijn vroegere buurman maak meer kilometers met de poetsdoek dan met de auto.