Bafana, Bafana… hoorde ik van de tribunes rollen toen Zuid-Afrika speelde. Ik verstond het niet en dacht dat ze riepen van Bavaria – Bavaria en dat is toch het meest besproken onderwerp van dit toernooi, het voetbal valt tegen dus dan is kijken naar dames in rokjes een welkome afwisseling.
Dat iets niet in de oranje koude kleren kan gaan zitten, heeft bij Bavaria nu een heel andere betekenis gekregen. Jammer dat het incident nu wel hele grote vormen aanneemt. Maar de FIFA heeft met de regering van Zuid Afrika de regels bepaald, of je dat nou te ver vindt gaan of niet, deze regels zijn gemaakt om ze na te leven, de grenzen zijn gesteld zoals bij u bekent is; sluikreclame wordt op dit toernooi niet getolereerd.
Wanneer je dit op deze manier benadert, vind ik ook dat je ook eerlijk moet zijn iedereen dezelfde rechten en plichten heeft na te leven. En toen ik een flesje Kaapse Pracht opentrok en onder het genot van mijn glas rode wijn en een heerlijk stukje kaas van Karwij, met plakjes van die heerlijke Hausmacher van Braamskamp begon ik de wedstrijden met heel andere ogen te bekijken en vroeg mezelf af in hoeverre de maatregelen moeten worden doorgetrokken. Want zag u ook dat Wesley Sneijder een boodschap had voor zijn Yolanthe na zijn doelpunt in de wedstrijd tegen Japan? Was dit een vorm van sluikreclame of kunnen we dit misschien nog wegschrijven onder de noemer van het prille geluk?
Maar wat doen we met Frank de Boer? Wordt zijn positie als assistent trainer mede mogelijk gemaakt door sportlife, menthos of stimorol? Het fanatisme waarmee hij zijn kauwgom door zijn mond laat gaan vind ik op zijn minst verdacht. Is Jack van Gelder omgekocht en heeft hij een seintje gekregen van de FIFA de vuvuzela positief in het nieuws brengen? Wilde hij expres het filmpje meervoudig op een positieve laten zien in zijn programma? Wat hem dan wel gelukt is, want ik vind het maar een ellende die zoemende aanhoudende herrie op de achtergrond van elke wedstrijd.
Enigszins verontrust ben ik over hoe lang de FIFA voor deze incidenten haar ogen nog zal sluiten. Ik zal Bert morgen even bellen, misschien is het een idee om als elftal een gebaar te maken tegen de FIFA en bij de wedstrijd tegen Kameroen het veld op te komen in oranje jurkjes…

Het grote feest van de verbroedering is los gebarsten. Sport verbroedert nietwaar? Het WK voetbal is in Zuid Afrika van start gegaan. Dat Nederland ook van de partij is biedt perspectief
Nu zo velen in dit land de weg kwijt zijn geraakt op 9 juni.
Nu kleuren veel buurten weer oranje. Het zijn mooie tijden voor de verkopers van oranje-prullaria. Ook supermarkten zijn kanjers in het verzinnen van oranje hebbedingetjes. De gekte zal totaal worden als Nederland in de eerste ronde het goed doet. De eensgezindheid zal met de dag toenemen , blank en zwart , autochtonen en allochtonen , gelovigen en ongelovigen zullen elkaar in de armen vallen – omhelzen en dansen bij elk doelpunt voor oranje. Nu telt iedereen weer mee .. en wordt er niemand buitengesloten .. of je nu een keppeltje draagt of een hoofddoek, als de man/ vrouw eronder maar oranje gezind is. De vuvuzela”s die het zelfde geluid produceren als een zwerm zoemende bijen zullen dit toernooi overheersen. Zelfs bejaardenhuizen kleuren oranje kortom iedereen kijkt en juicht mee. Nou iedereen ? Ik ken zelfs mensen die niet eens weten dat er een WK voetbal is. Maar dat zijn uitzonderingen. Vorige week had ik nog de kop rood nu heb ik hem al weer oranje. Dus beste mensen geniet van de komende weken. De Nederlander bestaat niet volgens Maxima …. Nou let op de komende weken zie je het echte Nederland. Dat is een heel ander land dan van die cocaine snuivende trainer van Argentinië dat niet mag hopen wereldkampioen te worden, want dan holt er een naakte man door de straten van Buenos Aires,wie zit daar op te wachten?
Tot slot zo”n voetbalfeest kost een paar cent maar dan heb je ook wat de komende maand.
Maar als het circus weer weg is, wat gebeurt er dan met die stadions ? Ik denk dat de regering van Zuid-Afrika nog best eens de kop oranje kan krijgen na afloop ….. maar nu is het feest en dat mag een paar cent kosten nietwaar ? Van de kosten van één stadion zouden in een township als Soweto duizenden prachtige stenen huizen kunnen worden gebouwd. Tja regeren is keuzes maken , je kunt het geld maar een keer uitgeven, deze keer is het voor het voetbalfeest ..dat hopelijk op het eind oranje kleurt.

Rood-bont IJsselvee graast in de wei die aan de camping grenst . Het is een prachtig weekend met broers en enkele neefjes in het Sallandse land. Wat is er mooier dan met een groep familieleden genieten van de natuur in een omgeving die “anders” is ?. De geuren van pas gemaaid gras waar je langs fietst, vermengd met de geur van een varkenshouderij, kan het landelijker? De boerendorpjes in het Sallandse ademen niet alleen de geuren van weleer maar ook het gedachtegoed van toen. Waar zie je meer groene affiches van het CDA als in deze streek? De Sallandse Heuvelrug met de Holterberg is voor veel tourfietsers de Nederlandse Alpe d’Huez dat is echt de uitdaging voor deze liefhebbers.
Mijn broers en ik fietsten op een bewegwijzerde route maar even waren er geen wegwijzers dus vroegen we aan een in zijn remmende knijpende toerfietser de weg naar Okkenbroek. “Tja Okkenbroek daar kom ik niet langs als ik mijn rondje fiets, ik fiets vanaf Zwolle altijd via Raalte en Nieuw Heeten naar de Holterberg en terug”. Het was duidelijk dat op zijn harde schijf Okkenbroek niet stond. Gelukkig wist een aardige boer het wel- “Altied recht-uut” , via een juweel van het dorpje Dijkerhoek kwamen we weer op de route. Vanaf Okkenbroek gingen we over het landgoed Oostermaet, liggende in een lommerrijke omgeving naar Lettele. Naast de café’s is er een kerk en een school genaamd Sancta Maria. Tja “heilig” aan natuurschoon is deze omgeving, dus de naam misstaat niet. Naast de dromerige dorpjes zie je dan ook dat de moderne tijd en de stad oprukt…Schalkhaar met kasten van huizen is tegenwoordig gemeente Deventer. Ik weet niet of het toeval is maar even later belanden we in een museum uit grootvaders tijd. Een oude smederij is ingericht als Museum(pje). Het welwillende echtpaar die het museum hebben ingericht, vertellen ons alles op een enthousiaste wijze, ze hebben bij veel spullen uit grootvaders tijd een verhaal. Bij het smidsvuur smeed een kleinzoon met verve een ijzeren staaf tot sierbeugel . Verder zien we hoefijzers in allerlei maten, sommigen met speciale bouten erin die als “sneeuwketting” moeten functioneren. Oude radio’s , carbidlampen, alle soorten kachels, kolen , petroleumbussen enz. De eigenaar die in de jaren “60 stopte als hoefsmid en verder ging als loodgieters bedrijf vertelde dat zijn vader in het begin niet snapte dat zijn knechten op karwei waren. “Er is niemand in de smederij wordt er nog wel gewerkt “? Was zijn terugkerende vraag. De tijden dat je voor 90 cent een hoefijzer verwisselde inclusief het hoefijzer is verleden tijd.. Evenals het smeden van ijzeren hoepels om houten wielen. Deze mensen werkten in de crisistijd minimaal zeventig uur per week voor een hongerloontje.
Tegenwoordig staat het hele land al op zijn kop als er een groep is die even pas op de plaats moeten maken….. velen zijn er aan gewend om vier keer per jaar op vakantie te gaan.
Het worden “zware tijden”voor de rijken als ze straks de hypotheeklasten op hun huizen van een miljoen niet meer kunnen aftrekken. In het Engels/Sallands roep ik ze toe “ Go Hen” – Ga heen – zeur niet zo, dit zijn luxe problemen!

Ingeklemd tussen Nieuw en Oud-Annerveen ligt het idyllische dorpje Spijkerboor.
Een prachtige aanlegsteiger voor kano’s, een parkeerplaats voor vissers en wandelaars kortom
Spijkerboor “heeft het”. Tijd om op een mooie dag te genieten van deze omgeving aan de Hunze. De zaterdag voor Pinksteren is er een natuur wandeltocht met als klapstuk “de onthulling” van het kunstwerk bij gemaal de Bulten. Mijn vrouw vind deze combinatie, een wandeling in de natuur en kunst ,de moeite waard dus rijden we naar Spijkerboor. Bij Willem “café het Keerpunt” is de parkeerplaats al helemaal vol. Zo ‘n 45 belangstellenden staan al te trappelen van ongeduld. Ondertussen worden er routebeschrijvingen en flesjes water uitgereikt. Na enkele honderden meters wordt de groep in tweeën gesplitst. De begeleider, iemand van het waterschap, geeft uitstekend uitleg over de flora en fauna die we passeren. We hebben geluk drie – vier reeën rennen in ons zicht door de Breevenen. Ook zien we waar de Hunze ooit meanderde en een richel van stuifzand uit de ijstijd in het veen. Bij het gemaal mag de altijd enthousiaste kunstenares Geke Hoogstins uitleg geven over het kunstwerk. Het is heel origineel met allerlei, door kinderen en volwassenen, nageschilderde planten en veldbloemen uit het landschap dat we net zijn door gewandeld. Op een plantje wijst Geke in het bijzonder, die is door de burgemeester geschilderd. Het is dat ze het zei maar ik zag het direct, duidelijk een EvO-tje. De ondergrond waarop de planten zijn geschilderd verbeelden het landschap in mooie kleuren. Ja het leven inkleuren daar zijn sommige mensen goed in. Dat ervoeren we ook op het terras bij Het Keerpunt waar een stel sportieve toerfietsers net de tocht van 175 kilometer aan het evalueren waren. Deze tocht wordt jaarlijks om deze tijd gehouden als herinnering aan een veel te vroeg overleden fietsvriend uit Rolde.
Schitterend deze kameraadschap over grenzen van leven en dood en heen. Bij mooi weer op een terras zitten met leuke mensen om je heen zijn “hemelse” momenten.
Een heel ander “hemels moment” van geheel andere orde had de dominee die in 1780 in deze contreien werd vermoord. Nog dichterbij was het aandenken in de muur van het café – de ring- waaraan de moordenaar was vastgemaakt. Op zo’n vredig terras op een zonnige middag zit je daar dan in de geschiedenis van leven en dood, tja zelfs moord en doodslag. Gelukkig zijn er in ons gezelschap genoeg andere meer profane zaken te bespreken. Dus nemen we nog een glas Gerhardusbier . Op zo’n moment denk ik aan de plotseling overleden dichter Driek van Wissen. Hij was getuige en ceremoniemeester op het huwelijk van mijn broer en vorig jaar kwam ik hem nog tegen bij de opening van de Roldermarkt. Een echte Grunninger, hij woonde er dan ook zijn leven lang. Ik eindig dan ook als eerbetoon aan hem met een gedicht van zijn hand.
ONSTERFELIJKHEID –

Onsterfelijk’heid is dat wat ik begeer?
Ja. Als mijn verskunst menig een bekoort,
dan leef ik vast in boekenkasten voort
Als ik tot stof tenslotte wederkeer

Rood aangelopen belt hij met de columnist. De mening die hij weergeeft is niet de zijne en dat zal hij weten ook.
Wat is een columnist ? Hij of zij zet beelden scherper neer, maakt prikkelende opmerkingen of neemt stelling. Verslagen van gebeurtenissen gelardeerd met de eigen opinie en zaken die anderen niet opmerken een plaats geven. Kortom de werkelijkheid kleur geven. Een column kun je daarom ook niet letterlijk nemen , je vind het wat of je vind het niks. Dat mag.
Elke columnist heeft zijn eigen referentiekader, van daaruit bekijkt hij de wereld .
In een gemeentelijk blad als deze moet je als columnist op eieren lopen. Ik waarschuw u als u zich ergert aan deze column gewoon niet lezen –punt – Ik lees de Telegraaf niet omdat
ze bepaalde partijen alleen maar afkraakt en geld en naakte vrouwen belangrijker vinden dan zaken waar het werkelijk omgaat . Een vriend van mij zegt dan: “ Dan sluit je je ogen voor wat anderen vinden”. Dat mag dan zo zijn maar wat zij te berde brengen raakt vaak kant noch wal en is alleen maar stemmingmakerij. Zolang als ik over koetjes en kalfjes schrijf zal niemand de telefoon pakken of een dreigbrief schrijven. Maar dan worden het wel erg saaie columns en gaat de Schakel regelrecht naar de papierbak. Dus een beetje jennen,prikkelen en stelling nemen hoort er gewoon bij. Het is om een Engelse uitdrukking te gebruiken de core-bussines van een columnist. Om dichtbij huis te blijven, ik ga niet in de vuilnisbakken van mijn collega-raadsleden, de wethouders of de burgemeester zitten graaien. Wat daarin zit is ongeschikt voor mijn columns. Wat zij zeggen is vaak wel “voer voor psychologen” en daar zou ik wel regelmatig iets over willen opmerken. Ik ben echter geen cabaretier maar zelf onderdeel van het circus dat gemeenteraad heet … dus laat maar. Hoewel ik vrees dat er genoeg politici zijn die s”nachts hun vrouw of man wakker maken met de opmerking : “ Lieve schat ze hebben nog steeds niet in onze vuilnisbak gekeken , stellen wij eigenlijk wel wat voor ? “ Of je nu wel of geen vuilnisbakken leeg haalt de mening van een columnist is de mening van één persoon die toevallig een column schrijft , méér is het niet. Een column vind je leuk of niet – een columnist is gewoon een mens die het leven wat kleur wil geven.
Soms lukt het, soms niet. Maar wees gerust in vuilnisbakken graaien is niet mijn stijl.