Ook deze week geef ik op afstand in “langs de lijn”commentaar op de Olympische spelen in Peking. Al waren de dagen voor het weekend voor de Nederlandse ploeg ronduit slecht. Op zondag brak de zon weer door en werd door de meiden op het water één keer goud en twee keer zilver gepakt. In het water ging het minder, wederom viel een tot tranen bewogen Marleen Veldhuis buiten de medailles. Ik vond het sportief dat trainer Jacco Verhaeren de schuld op zich nam, hij zei dat hij Marleen te vroeg had laten pieken. Dat vind ik ook Olympische klasse, schuld bekennen, dat zie ik Louis van Gaal niet zo gauw doen.
Als pleister op de wonde haalden de waterpolo meiden wel de halve finale, grote klasse.
De jongens van Foppe tenslotte haalden de halve finale niet. Tegen Argentinië speelden ze wel hun beste wedstrijd en hadden ze zelfs winstkansen maar Nederland werd geveld door een doelpunt gescoord door de schoonzoon van Maradonna die Angel di Maria (Engel van Maria) heet.
Tja tegen een team met een speler met zo’n miraculeuze naam kan de Fries Foppe zelfs van Ralston Drenthe geen wonderen verwachten, al was hij er wel dichtbij.
Omdat je niet de hele dag naar de Olympische spelen wilt kijken, het is een leuke bijzaak dat wel, pakten we zaterdag de fiets, het was mooi weer en we gingen via Rolde over een paars gekleurd Balloërveld naar de heerlijkheid Anloo, want daar is het te doen vandaag.
Op de jaarlijks terugkerend naamdag van Sint Magnus is het in en rond de kerk een drukte van belang. Het is geweldig hoe dit dorp het ieder jaar weer presteert om je terug te brengen in de Middeleeuwen. Vele Anloërs lopen in Middeleeuws kostuum en dat is een prachtig gezicht. De te koop aangeboden spullen zijn geprijsd in stuivers, en alleen lekkernijen die ook te koop waren in lang vervlogen tijden zoals bier, pannenkoeken, bruine bonen met spekjes, paling en zwienevlees zijn te koop. In de kerk werd ieder uur recht gesproken door de Drost en de Etten en op een grasveldje lag onder een tentzeil een vrouw te bevallen, de hele buurt zat om de tent te wachten op de nieuwe wereldburger. De chirurgijn vertelde op humoristische wijze de gang van zaken aan de omstanders en hij toonde een hamer waarmee het kind als het te lelijk is kon worden terug geslagen . We liepen verder langs de verschillende kramen en activiteiten er was van alles te zien en te beleven. Er speelde een club uit Rolde met een verhaal over een boerendochter die vrijde met een arme scheper met bochel. De moeder een echte bitch vond dat geen partij,maar dankzij een Duits sprekende marskramer en een
vader die het geluk van zijn dochter belangrijker vond dan geld moest de moeder bakzeil halen. Er heerste een ontspannen sfeer rond de kerk , het was dan ook gezellig druk in Anloo waar ongezadelde Belgische trekpaarden hun rondjes om de kerk liepen met kinderen op hun rug.
De Olympische gedachte van Pierre de Coubertin dat meedoen belangrijker is dan winnen heb
ik op deze spelen nog niet gehoord. Waar meedoen wel belangrijk werd gevonden was in Anloo bij de Etstoel in en rond de kerk, en door de inzet van veel vrijwilligers en het mooie weer verdienden deze vrijwilligers voor de Magnuskerk in dit gouden landschap vandaag ere metaal.

Ik heb lang getwijfeld om met de fiets naar Peking te gaan. Maar ik kreeg geen visum.
Dus had ik net als de meeste Chinezen niets te kiezen.
Daarom geef ik de komende weken op afstand “langs de lijn” commentaar op dit gebeuren
De kop is eraf de spelen in Peking zijn begonnen met iets meer vuurwerk dan op oudejaarsavond bij de chinees in Rolde. Het eerste goud is binnen dankzij “onze” meiden van de estafetteploeg. En dat zijn dan wel in één klap vier medailles.
Onze jongens of liever de jongens van Foppe zijn nog aan het“warm draaien”. Na twee wedstrijden liggen ze nog niet op koers. We hebben een prachtig multicultureel elftal en dankzij het kanon van Dalen,Gerald Sibon, doet dit team nog mee. Ze kunnen zelfs nog de trots van Nederland worden !. JP gezien ? Hij stond te zwaaien of hij zelf goud had gewonnen.Bovendien heeft hij de leider van China de waarheid gezegd. Reken maar dat het met de mensenrechten in China nu goed komt. Zelfs de supporters krijgen deze keer geen hond in de pot. Want in het Holland Schijnekenhuis kun je lekker feesten en je vol laten lopen. Màxima deelde daar zoenen uit aan Ruben Houkes onze bronzen man bij het judo. Alleen al vanwege die zoenen ga ik nu in training voor Londen 2012 en reken maar dat ik dan niet van het podium te branden ben.
Ja en dan Marianne Vos die liet die Engelse Cook zo maar weg fietsen , in de regen had ze niet gezien dat haar grootste concurrent er vandoor ging. Maar toch daarna de pers relaxt te woord staan als je verloren hebt vind ik grote klasse ze krijgt nog twee kansen en daar heb ik wel vertrouwen in.
Het waren mooie plaatjes van de vier giebelende meiden met goud om hun nek , ja die vrouwen kunnen wat. Ik ben benieuwd of er ook nog Hollandse jongens zijn die goud gaan halen. De grote gouden plakken pakker Michael Phelps is aan zijn zegetocht begonnen, de vraag is worden het er 7 of 8 ? Het Wilhelmus heeft geklonken en onze meiden zongen uit volle borst mee,daar kunnen de voetballers een voorbeeld aan nemen. Er gaat het gerucht
dat Màxima niet van plan is de voetballers als ze een medaille winnen te zoenen als
ze het volkslied niet meezingen. Gelijk heeft ze. Wat opvalt is de bescheidenheid van Erica
Terpstra ik heb ze nog nauwelijks in beeld gezien en ze is toch zo”n kanjer. Zondag was niet alleen de dag die in het water viel voor Marianne Vos de gedoodverfde winnares van goud bij het wielrennen. Het was ook heel erg sneu voor de wielerbobo”s HeinVerbruggen en Joop Atsma zij mochten de medailles uitreiken omdat ze er heilig van overtuigd waren dat Marianne op het podium zou staan. Vreugde en verdriet liggen dicht bij elkaar ook in de sport. Maar dat sport ook verbroedert zagen we toen een Russin en een Georgiëse elkaar omhelsden op het podium.
De werkelijkheid is wel even anders in deze landen, hopelijk zijn de leiders van deze landen zo wijs dit voorbeeld te volgen.

Het Saksische dialect is er in vele variaties. In Drenthe hebben we ze al in meerdere variaties
Het is al heel verschillend of je Daniël Lohues hoort of als je in de buurt van Ruinen komt.
Over de provinciegrens in Groningen, Twente, Salland , de Achterhoek of de Veluwe is het weer heel anders. De taol van je geboortegrond is iets waar in mijn jeugd wat meewarig over gedaan werd, het was boers ja eigenlijk een domme manier om je verstaanbaar maken naar andere Nederlanders. Daarom was de voertaal in nabijgelegen uitgaansgelegenheden dan ook ABN. Je wilde toch niet versleten worden voor een domme plattelander die het Hoog Haarlemmerdijks (ABN) niet machtig was. Doch als het meisje wat je ten dans had gevraagd “plat” tegen je begon te praten was het ijs gebroken je had iets gemeenschappelijks. Maar dat dialect ook cultuur is, daarvan was je je niet bewust. Gelukkig zijn de tijden veranderd bekende zangers en bands hebben dan ook hun bijdrage geleverd om trots te zijn op ons cultuurgoed. Skik bij monde van Daniël Lohues en Normaal dankzij Benny Jolink hebben de Saksische dialecten mooi in de etalage gezet. Naast de genoemde muzikale bijdragen is de soap in de landstaal ook in opmars in series zoals het Groningse “Boven wotter” en het Twentse ‘Jonge leu van oale groond”. De waardering voor deze programma ‘s is dan ook groot. Ik ben geen soapkijker maar voor deze series doe ik de tv aan. Bovendien leer je er ook van bv. de zegswijze van “hij hef oonder “n droad hèn vretten” wat staat voor- hij is vreemd gegaan- vind ik echt geweldig …… voordat er praatjes van komen, het gezegde vind ik een vondst. Wist u dat een plank zowel in Groningen als Limburg een bred heet ? In het Twents plaank, in het Zwols planke en in het Westfries slaggie . En op de Veluwe en in Twente heten Gerrit en Gerard gewoon Gait. Hoe kom ik in deze aflevering aan dialecten? Als ik ‘s morgens op fiets of te voet mijn krantje uit Rolde haal kom ik vaak een kwieke tachtiger tegen die aan het nordic walken is. Deze man maakt gedichten in het Dreénts, zelf spreekt hij liever van versjes. Wat ik wel wat bizar vindt is dat hij de Drentse cultuur hoog in het vaandel heeft staan maar zich voortbeweegt met stokken uit Scandinavië en ook nog van kunststof. Hij zou voor mij stukken geloofwaardiger overkomen als hij zich met een ge-eekschilderde stok zou voortbewegen en daarbij het Drents volkslied over de es liet galmen. Daar zou ik minder moeite mee hebben dan het opgeblazen zomerse gebeuren op RTV Drenthe dat “ Trektocht” heet.Tja consequent zijn en blijven in deze snelle tijden is moeilijk dat geef ik toe. Naast de dialecten heb je ook nog de jongerentaal met woorden als: vet-cool-super- toppie-chillen-chick enz., deze woorden doen afbreuk aan onze Saksische cultuur, daarom tot slot- Moi .

Ssst ……. Ssst ………o wat heerlijk rustig, zo onder elkaar….nu bijna iedereen weg is met vakantie. Ik vind het een plezierige gedachte ik deze column schrijf voor de thuisblijvers. De massa is weg, ze zijn vertrokken met hun sleurhutten, campers, tenten of met het vliegtuig naar verre oorden. Het is net of ze allemaal op staande voet ontslagen zijn en een zak geld hebben meegekregen, als lemmingen die de dood op de hielen zit spoeden ze zich over de grenzen. Nu maar enkelen, waar onder u, dit lezen kan ik wat openhartiger zijn. We zijn nu immers onder elkaar, ik schrijf dus voor de thuisblijvers. Wij kunnen in deze wereld nog genieten van onze tuin, lekker op een bankje zitten of lekker lezend vanaf het balkon de mensen voorbij zien trekken. Als ze aan u vragen waar u heen gaat met vakantie antwoord dan: naar Balkonia of naar Gardenia, men vraagt dan vaak niet verder, denkend dat het dom is om te vragen waar het ligt en niet in de smiezen hebbend dat deze uitheemse namen je eigen balkon of tuin betreffen. Wij thuisblijvers zijn dikke bofkonten. We hoeven niet dagen van tevoren van alles in te pakken, het paspoort verlengen, regelen dat op het huis gepast wordt, de tomtom instellen, routebeschrijvingen uit printen, uren in de auto en de file zitten, niets van dit alles…… nee, wij hebben écht vakantie.
Met leedvermaak zie ik op veilige afstand vanuit mijn tuin op de N33 al die volgeladen auto’s met caravans voorbij trekken. Op weg naar een modderige camping met smerige douches hurk WC’s en afwashokken die op kotsbakken lijken. Wat een geluk dat wij hier echt vakantie hebben, wij hebben alles bij de hand, staan onder onze eigen douche en mogen in ons eigen vertrouwde bed slapen. We hoeven niet met kampeerbestek te eten , geen gedonder met woordenboeken, je hoeft hier je mond maar open te doen en iedereen begrijpt je. Zij die de grens overtrekken hebben hier geen weet van, ze missen veel zoals elke avond om zeven uur op twee de Twentse soap “Van jonge leu en oale groond” de optocht in Gasselternijveen en de Schakel met o.a. kritiek over de lichtgevende kunstwerken bij Hendrik Kok.
De meeste vakantiegangers weten ook niet dat de Drentsche kandidaten voor eremetaal in China , Albert Zoer en Simon Vroemen niet gaan vanwege een blessure en doping. Triest voor deze sporters maar een last van de schouders van onze Commissaris Relus, hij mag thuisblijven nu de Drenten niet gaan. Fijn voor hem, zijn vrouw en de kleinkinderen. Wat een gunstige bijkomstigheid is, is dat het vliegtuig met al die Drentse VIP’s nu de lucht niet in hoeft , dit is wéér winst voor het milieu en het smeltend ijs op de Zuidpool .
Ik spreek tot de thuisblijvers; vrienden beste lezers, wat hebben we het goed en omdat we ook volgend jaar weer lekker rustig onder elkaar willen zijn , vraag ik u deze Schakel te verstoppen of als kattenbakvulsel te gebruiken. Zij die weg zijn hoeven niet te weten dat wij hier zo genoten hebben mede door hun afwezigheid. Genieten in stilte en onder elkaar zijn, wie wil dat niet? Zo aan het eind komend merk ik dat dit een column geworden is in Boman-siaanse stijl, het zij zo.

Elke straat, buurt of dorp kent ze wel de mensen die opvallen door hun gedrag of houding. Iedereen kan zo zeggen wie er bij hem of haar in de buurt de burgemeestersrol heeft en ook zijn secondant de wethouder, typetje Kees van Kooten (wethouder Hekking) “ja mijnheer de burgemeester”is snel gevonden. Maar er zijn ook totaal andere typeringen van buurtgenoten te bedenken, wie herkent bijv. niet: de boekhouder – de mijnheer – het nieuwsgierig aagje – de sociaal werkster – de dominee – de notoire kankeraar – de regelneef – de politieagent – de positivo – de trotse Nederlander – de ijdeltuit – de actievoerder en ga zo maar door.
Etiketten plakken op mensen is voor velen een leuk tijdverdrijf en er is ook altijd een zweem van hilariteit omheen. Heb je problemen of is iets in de buurt wat niet loopt, dan klop je aan bij “de burgemeester”en anders ga je naar “de regelneef”. Het is vaak de kortste klap en je hoeft niet naar allerlei instanties die je de weg willen wijzen. Zit er een stoeptegel los of komt er geen water uit de kraan, er is altijd wel iemand in de buurt die het regelt. Ik denk dat je in Aa en Hunze niet gauw Amersfoortse toestanden zult meemaken, in deze stad stond vorig jaar de halve stad naar een brand te kijken en niemand dacht eraan om 112 te bellen. Ja in Drenthe wordt wel eens laagdunkend gedaan over sociale controle maar het is in mijn optiek gewoon belangstelling voor de medemens. Vaak zijn we naast belangstellend ook wel wat nieuwsgierig maar ja wat is daar mis mee? We lezen toch ook de krant, kijken tv en luisteren naar de radio uit….. “nieuws”gierigheid.
Stel je voor dat je half dood in huis ligt en je hebt geen contact met je buren en je familie woont ver weg dan heb je wel een probleem. Naast de begrafenisverzekering waar je gewoon voor betalen kunt, is energie steken in je buren en omgeving de moeite waard, dat is in wezen ook een verzekering, maar dan in aandacht Waar zouden we zijn zonder onze activiteiten in buurt of dorp? Stel u voor geen barbecue, geen fietstochten en ook geen dorpsfeesten meer.
Wat een dorpsfeest zoals Oostermoer dezer dagen op de been brengt is dan ook om jaloers op te worden, naast prachtig versierde straten is de optocht van versierde wagens een hoogtepunt
in Gasselternijveen. Dit van oorsprong agrarisch gebeuren is uitgegroeid tot een waar volksfeest en dat is een compliment waard voor de organisatoren. Met een knipoog naar de bekendste plaatsgenoot is er vast wel een wagen bij die deze tv-hit oprakelt. Ik zag de prachtige website waar helaas het programma ontbrak zoals een oplettende inwoner signaleerde maar dat mag de pret niet drukken. Ik zie de genoemde personen die ik in het begin van deze column heb getypeerd in gedachten al lopen en dat kan alleen maar de feestvreugde verhogen .Nieveensters neem nog maar “een gele krijger” met twee vingers schuim … Proost !!

.

.