Het is even na Nieuwjaar en ik fiets in het stikdonker naar het Futsal-zaalvoetbaltournooi in Gieten. Op de weg tussen Rolde en Gieten is het rustig en op het fietspad ben ik de eenzame fietser. Als ik over het spoor fiets bij Eexterhalte knallen uit het niets mij een zestal cross-motoren voorbij. Tja, als de race naar Dakar is afgelast dan is blijkbaar het alternatief om dwars over campings en boswallen te racen. De decadentie van de rally naar Dakar schijnen veel mensen niet eens door te hebben, wat de een cool vind is voor een ander armoede en dan hebben we het nog helemaal niet over het milieu. Een poosje later kom ik aan bij sporthal de Goorns, in de bomvolle sporthal vindt ik nog een plaatsje en kijk belangstellend om me heen. Hier voetbalt het crême de la crême uit onze regio.

De eerste wedstrijd die ik zie is die tussen Annen en LTC ,in een spannende wedstrijd weet LTC in de laatste minuut met 3-2 de winst naar zich toe te trekken, in vak A waarin de Annen supporters zich roeren,zie je de teleurstelling, maar het is voetbal dus je kunt ook verliezen.

In de pauze die hierna volgt is er een prachtig optreden van een meidendansclub die geheel in het zwart is gekleed met oranje kousen. Ze geven in het donker dat met kleurrijke spots wordt opgeluisterd een spannende act ten beste.
Direct na de pauze is er een enerverende wedstrijd tussen Gieten en Muntendam. Muntendam is tot op dat moment ongeslagen, terwijl Gieten al een wedstrijd heeft verloren. Deze wedstrijd is dan voor Gieten ook van eminent belang , bij verlies zakken ze naar een van de onderste plaatsen. Het loopt dankzij het geweldige keeperswerk van Lubbert Meertens en een doelpunt uit het boekje van Niels Snoep goed af en het wordt 1-0.

Hierna volgen nog enige minder belangrijke wedstrijden dus neem ik met een vriend even een adempauze in de kantine. Het is er druk maar de altijd goedgemutste uitbaters Jan en Grietje hebben toch nog even tijd bij te praten..

De vorige keer dat ik bij hun aan de bar zat hadden we het over vakantie en het bleek dat Jan en Grietje, na een uitstapje naar Ameland, dit jaar toch maar weer terug gaan naar het vertrouwde Texel, Jan onderstreept dit door aan te geven dat hij hier nu ook een ober heeft lopen van paal 33. Grietje weet nog wel te verhalen dat ze in februari een weekje naar de Veluwe gaan om daar lekker met de hond in de bossen te genieten. Jan hoopt daar nog een wild zwien te vangen.

Ondertussen kom er een bekende uit Gasselte afrekenen omdat zijn taxi voor staat. Hij zegt wat hij heeft geconsumeerd, en de ober rekent rap uit het hoofd uit wat hij moet betalen en klaar is Appie. Een kwestie van vertrouwen, schitterend dat dat nog kan. Samen met een collega-raadslid neem ik nog een pilsje en we bespreken nog even de emoties van de afgelopen raadsvergadering, in Aa en Hunze zijn soms de lontjes en altijd de lijntjes kort, daar moet je wel een oog voor hebben.

Ik neem nog een kijkje in de sporthal en kijk nog even naar LTC-Annen dat wordt 4-2 , het is duidelijk dat LTC uit Assen de eerste prijs pakt en dat Gieten de verrassende 2e wordt.

Ik zie dat zowel de burgemeester Eric van Oosterhout als wethouder Hans Polman aanwezig zijn. Onze eerste burger zal op het eind van de avond de prijzen uitreiken.Ik vind het knap dat de beide mannen deze zaterdagavond door hun aanwezigheid etaleren dat sport voor hen een hoge prioriteit heeft. Dat voelt goed temeer omdat er veel jeugd aanwezig is. Goed voorbeeld doet goed volgen zullen we hopen.

Over hoop gesproken , heeft u de incarnatie van Maarten Luther King en Kennedy verenigd in één persoon op de tv gezien? Zijn naam is Barack Obama, een regelrechte sensatie. Ik heb zijn overwinningsspeech die hij hield in Iowa op internet gezien, een openbaring. Wat zou de wereld er in een klap anders gaan uitzien als hij de president van Amerika zou worden. Komen de inspirerende jaren ’60 terug? Ook in de politiek, een mirakel of gewoon gerechtigheid?

Een vlucht wilde ganzen vliegt gakkend en in V- formatie boven mijn hoofd als ik mijn wandeling op 2e kerstdag over de es maak. Genietend van de natuur en de rust van de Deurzer es en de Boerbos kom ik ook nog een opa en oma met hun familie tegen en later ontmoet ik nog een echtpaar met hun hond. Wandelen is meer dan buiten zijn en je voort bewegen, het is ook vooral de ontmoeting waarin je meestal een groet wisselt en soms even een praatje maakt. Op de es zie ik aan de randen door de kale bomen de mist het is een écht wintergezicht, jammer dat de sneeuw ontbreekt.

Ondanks dit prachtige gezicht zijn mijn gedachten nog even bij gisteren, we waren 1e kerstdag bij familie in Hattem, we waren met z’n negentienen en het was weer kerst zoals kerst moet zijn. Een wandeling langs de IJssel, spelletjes doen en gezellig eten. Wat kan een mens rijk zijn. Mijn neef was naar de voorstelling genaamd “Na de pauze”van Herman Finkers geweest.

Hij had genoten en kon daar erg beeldend over vertellen. Het was of we Herman Finkers hoorden zo leuk vertelde hij over de voorstelling waarin religie, sex en de dood, centraal staan. Aangezien alle voorstellingen zijn uitverkocht is mijn hoop gevestigd op de extra voorstellingen die er hopelijk nog komen.
Als ik op 3e kerstdag de krant uit de bus haal lees ik dat het de brandweer van Gieten weer niet is gelukt om binnen een kwartier op de plaats des onheils te zijn. Gelukkig waren ze op weg naar een relatief klein ongeval, de mannen hadden meer werk om de vastgelopen brandweerwagen uit de modderige berm te drukken dan het karwei waar ze voor waren uitgerukt. Ik heb horen zeggen dat de chauffeur vanwege deze manoeuvre zijn kerstpakket weer moet inleveren. Nu we het toch over kerst hebben zowel de Paus als de Koningin waren goed op dreef en zullen nu door bepaalde groeperingen wel als links worden gekwalificeerd. Maar een betere wereld willen we toch allemaal, alleen zullen we het wel zelf wáár moeten maken om te beginnen in de eigen omgeving. Een glimlach,een welgemeende groet en een beetje aandacht staan in schril contrast met de jacht naar geld en de “meer is nooit genoeg” mentaliteit. Wie wil geen wereld waar mensen de zorg voor elkaar weer als iets vanzelfsprekends zien?

Ondertussen ben ik op een zandwegje in de es beland en worden mijn rust en gedachten wreed verstoord. Enkele jongelui zijn hier aan het carbid schieten,ze zijn aan het oefenen voor oudejaarsdag. Ik vind dat prima, dat is stukken beter dan je ladderzat zuipen en dan de volgende dag je initialen weer in de krant terugvinden vanwege een vechtpartij.

Iets verder zie ik een buizerd in alle rust zijn prooi te bespieden een fractie later laat hij zich “vallen” en grijpt met zijn poten een jong konijntje dat nog even piept voordat het in de killing fields verdwijnt. De natuur geeft en neemt! Zouden er ook vegetarische buizerds zijn?

Geen kerk in de Broekstreek en toch een écht kerstfeest met alles erop en er aan. Dat maakte ik mee in de Broekstreek in de schuur van Jan en Nel Vreugdenhil in Eldersloo. O.B.S. de Drift uit Ekehaar hield in deze schuur haar kerstfeest.

Enige dagen eerder was ik in verband met het laden van podiumstukken voor de kerstklanken in de Boerhoorn even in deze school geweest en er vielen me toen twee dingen op, de relaxte sfeer van de mensen die er werken en de lovenswaardige inzet van de onderwijsgevenden die zich samen met de ouders inzetten voor hun kinderen.

Het prachtige affiche aan de deur sprak dan ook voor zich “Hoera we hebben 50 leerlingen”, dat was een aantal jaren geleden wel anders en het getuigt dan ook van visie van de oude gemeente Rolde, die deze school indertijd twee jaar lang extra heeft gesubsidieerd toen ze onder het minimum aantal leerlingen kwamen.

Wat zouden de ouders van een dorp aan het andere eind van onze gemeente Gasselternijveenschemond uit hun dak gaan als zij deze kans ook kregen. Dus dankzij de wijsheid van de toenmalige gemeente Rolde bestaat de school nog en is ze springlevend.

Ik heb horen zeggen dat het hoofd van de school als een soort pastoor langs de gezinnen gaat om de ouders aan te moedigen hun gezin uit te breiden, uit liefde voor het dorp. De onder dit kabinet gestegen kinderbijslag wordt hierbij als lokaas voorgehouden. Terug naar de stal van Bethlehem in Eldersloo, want hier wordt, eenmalig zonder sex, een kind geboren.

Alle kinderen van de school hebben een rol er zijn engelen, palestijnen, wijzen, herders, soldaten van de keizer en natuurlijk Maria en Jozef en het kindeke Jezus. Ook zijn er twee echte ezels en lopen er schapen in het “veld”. De entourage een schuur met daarin een stal is authentiek. Ik ben geen scherpslijper maar ik heb nog nooit het kerstverhaal zo volgens de letter van het kerstevangelie met hier en daar een paar speelse elementen zien uitbeelden, schitterend in al zijn eenvoud. De complimenten gaan dan ook uit naar Agnes de Bruin die over dit gebeuren de regie had.

Ik vind het ook ronduit knap dat deze openbare dorpsschool zich hierin niet van een christelijke of katholieke school onderscheidt. Een van de mooiste momenten vond ik toen de schare engelen door de schuur “vloog” en een vader zijn dochter Julia groette, maar Julia reageerde niet want ze was nu even engel en ik zag haar denken dat die stomme vader van mij niet in de gaten heeft dat ik nu een verheven bovenaardse rol heb. Ook de soldaat die de volkstelling aankondigde las niet alleen wat erop het papier stond maar besloot met … ”en de groeten van de Keizer”. De voorstelling werd knap afgewisseld met zang en fluitisten. Het licht en het geluid dat door vrijwilligers werd bediend was perfect. Na de voorstelling was er koffie en chocolademelk met kerstkransjes en kon het “Kindeke Jezus“ dat hier Thijs wordt genoemd worden bewonderd.

Terug fietsend naar huis was mijn overtuiging over het bestaansrecht en het nut van een kleine school alleen maar toegenomen. Dit ook omdat ik ‘s morgens bij het uitladen van de podiumstukken op het schoolplein aan de achterkant van het Dorpshuis bevestigd kreeg waar je een leefbare samenleving aan herkent, een jongetje zei: “Kijk dat is de opa van Jeroen” en hij wees op de man met wie ik de kar leeg maakte.

Dat gevoel, van wij horen bij elkaar en zien naar elkaar om, dat is rijkdom. De Broekstreek met Amen aan het eind is een gezegende streek. Alle lezers wens ik een plezierige jaarwisseling en een gelukkig 2008.

Prachtige stemmige beelden van Rolde op RTV Drenthe bij de kerk en de molen konden niet verhullen dat er iets goed mis is in Rolde. Bij de kerk de woordvoerder van de OVVR Bert Marskamp die zijn visie gaf over het waarom van twee kerstmarkten en bij de molen Ronald Blaauw van RAS met zijn lezing op de kerstmarkten die elkaar ook nog gedeeltelijk overlappen. Beide kerstmarkten zijn er om de Rolder bevolking te gerieven zodat ze niet over ver hoeven om de sfeer van de kerstmarkt te proeven.

Twee kerstmarkten in een dorp is een geweldig onderwerp voor de pers en je kunt zeggen van RTV Drenthe wat je wilt maar zowel de camera”s als de microfoons stonden op scherp , dat was mooi gratis publiciteit.

Helemaal los van deze commerciële kerstmarkten is er in de kerk nog een derde, de kerstmarkt voor goede doelen die nu al voor de 18e keer wordt gehouden. Ik probeer nu de verschillen in sfeer en wat ik er tegengekomen ben te verwoorden.

Op de eerste plaats de kerstmarkt in de Jacobuskerk. De kerk is op zich al een sfeervol gebouw, voor een dag wordt dit Godshuis van binnen totaal veranderd, alle stoelen eruit, zelfs de avondmaalstafel wordt gebruikt als verkooptafel. De collectezakken en de paaskaars verdwijnen naar de consistorie. In een katholieke kerk zou dit heiligschennis zijn,maar in Rolde is dit geen punt. In deze lege kerk komen langs alle wanden tafels en kramen te staan die allemaal leuk worden aangekleed en verlicht.

Naast de goede doelen kramen is er ook een verloting en een kunstverloting, de opbrengst gaat deze keer naar de Vrienden van Suriname en Stichting Behoud Rolder Kerk. De markt werd geopend door de burgemeester waarbij fakkellopers om de kerk renden. Daarna verdreef de Djembé groep in deze gewijde ruimte met een heidens kabaal de boze geesten.

Hierna werd het lekker druk in de kerk en er werd goed verkocht. De drukte werd in het begin van de avond nog even prettig onderbroken door een optreden van de Cantorij o.l.v. Jacques Bolhuis. Het leuke van deze kerstmarkt is dat door samenwerking met de OVVR er ook een buitenactiviteit is met arreslee rijden en ook krijgt elke bezoeker een vingerhoedje met glühwein aangeboden door de kerstman.

Na afloop van de markt in de nazit met de vrijwilligers kon de voorzitter van de kerstmarkt Bert Hilbink meedelen dat er ca. 5000,00 euro naar de goede doelen zou gaan. Blijdschap,vooral bij Wil van Rhee van de Vrienden van Suriname, die met een passend woord zijn waardering uitsprak.

De volgende dag was er de kerstmarkt van de OVVR naast de kerk met een aantal middenstanders, sportverenigingen, kerstartikelenstands en een barbecue. Bij de barbecue kon ik, die kort geleden net besloten had om te gaan vleesminderen de reuk van de braadworst niet weerstaan.

Arno Zuidberg overhandigde mij de worst met de opmerking “Ga een beetje smakelijk staan eten, dan komen er vanzelf meer klanten“ en eerlijk waar, hij had gelijk. Binnen de kortste keren was de halve markt aan de braadworst. Toen ik de vettigheid van mijn mond had geveegd en nog even rondliep sprak ik met een jongeman, die in Rolde getogen was en nu in “het wilde westen” werkte.

Hij vond de sfeer in Rolde een verademing in vergelijking met de opgejaagde cultuur daar. Daarna haastte ik me on-opgejaagd in ras tempo naar de andere kerstmarkt. Hier werd ik met open armen ontvangen door onze burgemeester en RAS inspirator Gezinus Jansen.

Ook over deze markt hoor je van mij geen negatief woord want in de witte tent zong het Shantykoor de pannen van het dak, het leek wel een gospelkoor en buiten traden onder de ogen van de poffertjes etende burgemeester de marechaussees op tegen de boefjes. Kortom kerst á la Dickens.

Terugfietsend naar Nijlande denk ik, als er ruimte is voor protestanten en katholieken in de kerk, is er zeker ruimte voor alle Roldenaren, gelovig of niet, rond de kerk. Dus volgend jaar samen op weg naar kerst, dan worden onder de klanken van Vrede op Aarde alle kramen rond de kerk gezet. En de Heilige Jacobus?

Hij zou zich in Santiago de Compostella omdraaien in zijn graf en zijn zegen er aan geven.

Hek van de Dam

Onderweg naar het enige theater in onze gemeente denk ik nog even na over de afgelopen dagen. Afgelopen vrijdag maakten we met de raad een excursie naar o.a. het Kniphorstbos, er lag nog een bunker van waaruit men (oefen)granaten gooide. Omdat ik nogal nieuwsgierig van aard ben wou ik dit beter gaan bekijken, ik liep naar boven en probeerde op ontdekkingstocht te gaan het was door alle regen wel erg glad maar dit hield mij niet tegen om naar boven te klimmen, Je moet er soms iets voor over hebben.
Maar nu ben ik ambtshalve onderweg naar Theaterboerderij het Hek van de Dam in Ekehaar. Ik bedenk dat ik eigenlijk te weinig in het theater kom en heb er vanavond zin in en ben dus benieuwd naar de klassieker van Pinter die driemaal op verschillende wijze wordt uitgevoerd.
We kregen, in het Hek van de Dam, vooraf een rondleiding door de theaterboerderij. Het is duidelijk dat alles nog niet allemaal tiptop is, maar het ziet er al prima uit. Buiten is het zes graden en binnen vleien we ons neer in blauw bekleedde stoelen waaruit we vanuit de hoogte op het podium neerkijken. De eerste act was technisch en inhoudelijk een hoogstandje. De man en vrouw evalueren hun eerste ontmoeting via internet. In mijn beleving gaat het straks bij het gemeentelijk virtuele loket net zo, maar hier ging het over spetterende liefde in plaats van een aanvraag voor een rijbewijs.
De act ging in het kort over het volgende: Een vrouw en een man van middelbare leeftijd zitten tegenover elkaar en zien elkaar amper, maar op een groot doek verschijnen hun gezichten en ze kijken beiden, al pratend, achter hun eigen computer terug op hun eerste ontmoeting. In de beleving van de man gebeurden echter heel andere dingen dan in de beleving van de vrouw.
Diezelfde act werd daarna in precies dezelfde bewoordingen gespeeld aan een keukentafel door twee tachtig jarigen , het was subliem.
In de derde act speelden twee homo’s die ook exact dezelfde teksten gebruikten. Deze laatste act was ook door de muziek voor- en achteraf, de climax van deze bijzondere avond.
Het geheel was schitterend geënsceneerd. Na elke act die amper 15 minuten duurde werd er geroepen “pauze, de bar is open”. Zou het kunnen zijn dat de bar zo vaak open is omdat er te weinig subsidie wordt gegeven? Theater maken we allemaal, soms zelfs onbewust. Ik zal het uitleggen, we gaan nog even terug naar vrijdag naar het Kniphorstbos, ik ben op weg naar boven om in het gat te kijken maar door de modder en gladheid verlies ik mijn evenwicht en glij naar beneden en wie neem ik mee in mijn vrije val? Mijn eigen wethouder Hans Polman. Het was misschien nog net geen theater maar het zorgde in ieder geval voor grote hilariteit.
Ach ja, de wereld en ook de politiek is vaak een groot speltoneel.
Nog meer theater maar dan weer heel anders was het optreden, op vrijdagavond aan het eind van de raadsexcursie in restaurant Koningsberg in Anloo, van drie jonge meiden, die ons verrasten met prachtige zang o.l.v. een jonge pianist, deze “Nightingales” waren geregeld door onze burgemeester,die duidelijk van meer zaken verstand heeft dan inkt en papier.
Ik ben van plan vaker naar het Hek van de Dam te gaan. Theater aan het Amerdiepje,je bent uit en toch thuis.