Het grootste wielerspektakel ter wereld de Tour de France is weer begonnen.
Deze keer werd er gestart in Londen, de belangstelling was enorm ondanks de concurrentie
van de Wimbledon-finales. Als fietsliefhebber ben ik daar blij mee, vooral omdat in dezelfde
week bekend werd dat de Nederlander steeds meer fietst. De slogan -Pak de fiets dan vervuil je niets – slaat kennelijk aan. Als ik de beelden uit Frankrijk zie waar “de slaven van de weg” door schitterende landschappen fietsen met zonnebloemen, korenvelden en wijngaarden en dat afgewisseld met close-ups van prachtige kerken en kathedralen ,dan associeer ik dat spontaan met de film “Jesus Christ Superstar” , in mijn optiek een zeer inspirerende film. Ook denk ik onwillekeurig aan de radioverslagen van Jan Cottaar uit de jaren ‘50. we hoorden dan de stem van Jan Cottaar vanuit Frankrijk via de radiodistributie. Grote namen in die tijd waren de Italianen Gino Bartali en Fausto Coppi, de Zwiters Hugo Koblet en Ferdi Kübler en natuurlijk onze Hollanders Wim van Est en Wout Wagtmans.
Men reed toen in landenploegen en van sponsoring had men toen nog nauwelijks gehoord, ja een beetje want toen Wim van Est met de gele trui in het ravijn stortte was Pontiac er rap bij,. want de volgende dag stond in alle kranten “Hij viel 80 meter diep, zijn hart stond stil maar zijn Pontiac liep nog”. Wim van Est kreeg 100 gulden van Pontiac een enorm bedrag in die dagen. In die tijd waren de meeste renners wel gedoopt , maar van doping hadden ze toen nog nooit gehoord. Nu kunnen we iedere avond kijken naar de avond-etappe met Mart Smeets. Het is altijd onderhoudend met veel leuke historische beelden, alleen moet Mart er voor waken dat hij niet wat te over-sized het programma presenteert. De uitzending met Koen de Kort en Simon Vroemen vond ik heel informatief en toch lekker ontspannen, mooie televisie dus.
Ondertussen heeft Aa en Hunze een nieuwe burgemeester in de persoon van Eric van Oosterhout. Volgens het Dagblad is hij een zondagskind en bovendien is het iemand zonder ook maar een krasje. Toch moet hij oppassen zich niet teveel in het harnas te laten drukken. Want ik zie op de eerste de beste foto van onze nieuwe burgemeester dat hij zelfs thuis in zijn vrije tijd een stropdas omheeft. Ik knipperde even met de ogen en dacht, daar is deze man toch veel te sportief voor ? Ik denk dat het als volgt gegaan is, er is vast vanuit het gemeentehuis een telefoontje naar hem gegaan met de volgende tekst “Onze wethouders zijn onderweg naar Borgercompagnie en ze hebben allebei een stropdas om, dus doe er even een om , anders staan onze wethouders voor gek “. Zo ongeveer moet het gegaan zijn, want als je drie dochters hebt met hele gewone Friese namen heb je ook net als Claus niks met stropdassen . Ik ga er vanuit dat de burgemeester in de eerste de beste raadsvergadering laat zien dat hij zich door niemand laat inpakken en het wurglint de raadszaal ingooit. Burgemeestersbenoemingen vinden plaats in geheime besloten sessies, niemand komt dan ook te weten wie er nog meer gesolliciteerd hebben. Daarom is het verbazingwekkend, dat het Dagblad er elke keer weer intrapt om het sollicitatiegedrag van Willem Homan die de ene keer burgemeester van Assen en de andere keer burgemeester van Leeuwarden wil worden, als nieuws te melden. Ik hoor het Willem al zeggen “Die journalisten bin nog gekker dan ik”.

Als sluitstuk van de jubileumactiviteiten van de v.v. Eext kwam F.C. Groningen afgelopen vrijdagavond op bezoek. Als je ziet hoe geweldig het bestuur van de v.v. Eext de zaak had geregeld denk je wie zijn hier de profs? Alles en iedereen die denkt verstand te hebben van voetballen was afgelopen vrijdagavond in Eext aanwezig.
De staantribune aan de oost-zijde was een half uur voor de wedstrijd al totaal uitverkocht, gelukkig waren er geen zitplaatsen en zo hoort het. Bij voetballen moet je staan als je dat kunt, moet je het gras kunnen ruiken en de ballen die uitgaan het veld weer intrappen zodat jezelf onderdeel wordt van het gebeuren Ondanks de gestaag neerdalende regen maakte dat een batterij van kleurrijke paraplu”s het geheel toch een sfeervol aanzicht gaven. Eext deed het de eerste twintig minuten uitstekend vooral de keeper ranselde er enkele ballen op een onnavolgbare wijze uit. Toen Groningen op toeren kwam stond het binnen de koste keren 6-0 en dat was ook de ruststand. Tijdens de rust namen schoolkinderen bezit van het veld , lekker een beetje op doel schieten,schitterend. De toeschouwers liepen te hoop bij de kramen , gezien het weer was koffie de meest gekochte consumptie. De vaten bier bleven dan ook bijna onaangeroerd . RTV-Drenthe zat op een hoogzit tussen het geboomte ,er is geen geld meer voor programma”s,maar hier steken ze toch nog hun nek uit,mooi voor Eext. Na rust leek het of Ron Jans in de rust een donderspeech had gehouden, want het fanatisme van o.a. Levtsjenko na een door hem benutte strafschop, verraste de keeper die bijna plat tegen de paal werd gedrukt omdat Levtsjenko de bal als een haas uit het net haalde. Eext kwam er niet aan te pas en Groningen combineerde dat het een lieve lust was , een van de supporters zag wel in dat Eext in de gegeven omstandigheden niet zou scoren en hoopte dan maar op tenminste een corner.Het 10e doelpunt was het mooist en kwam op naam van Sankoh, hij legde drie spelers in de luren en knalde toen vanaf 16 meter keihard in. De eindstand werd 13-0 en die 13e werd gescoord door Jack Lammerts , hij was de enige Eexter die scoorde .. dat het in eigen doel was, is bijzaak. Na afloop rende alles wat jong was gewapend met een blocnote het veld op om handtekeningen te scoren. De spelers en ook de trainer waren niet te beroerd om iedereen tevreden te stellen. Ouders waren in de buurt om dit gebeuren vast te leggen. Het was toen droog en eigenlijk het mooiste moment van deze avond. Velen vroegen of ik nu ook met de fiets was, nee dus, vanwege de regen was ik met de auto gegaan en bovendien had ik in Rolde een vader met twee voetbal-liefhebbende zoons opgepikt. Alleen al de enthousiaste manier hoe die vader met zijn zoons over voetballen communiceert is een column waard. Waar ik ook wel een column aan zou kunnen wijden is het plotselinge vertrek van wethouder Gré Oussoren, maar laat ik het bij een anekdote houden. Donderdag was ik in de bibliotheek en loop dan gewoontegetrouw nog even door de Boerhoorn , tja je moet toch wat als je niet meer werkt en ik trof aan de bar enkele biljarters, een van hen was (weer) opa geworden dus daar hoort een borrel bij,en in Rolde vier je dat mee. Binnen twee tellen hoe het komt weet ik niet gaat het over de politiek, deze keer over de net afgetreden wethouder.Waarom is ze weg gegaan vroeg de kersverse opa, persoonlijke reden en wat die zijn weet ik niet, antwoord ik naar waarheid. Maar een ander, weet het antwoord “Nou volgens Polman is ze weggegaan vanwege de belasting , ja het gaat altijd om de centen hè”. Ik probeer uit te leggen dat Polman werkdruk-belasting bedoelde, maar ik kon praten als Brugman, hij bleef erbij dat het vanwege de belasting was. Zo interpreteert iedereen op zijn eigen manier wat er in de krant staat.

Het superluxe resort het Hof van Saksen werd onlangs geopend. In mijn columns heb ik enkele keren minder vleiende opmerkingen gemaakt over dit park.
Na Rossi-Beach (het strand van Rossing, niet te verwarren met de winnaar van de TT) en zwembad-camping Nooitgedacht staat er nu een Havezathe, genaamd Hof van Saksen met 750 luxe bungalows. Dat is heel erg wennen. Ik had een uitnodiging voor de opening en omdat ik toch wel nieuwsgierig was ben ik hier samen met mijn vrouw naar toe gegaan. En ik moet zeggen op z’n Drents”: “t Kun minder” Er waren vele gastvrouwen in maagdelijk wit en gastheren met stropdas en een vouw in de broek. Speciaal voor deze opening was er een grote ontvangsthal neergezet compleet met podium en toiletten, geld speelt hier geen rol. Vanuit deze hal had je een prachtig uitzicht over de plas, waar later in de avond een geweldige show zou plaatsvinden. De spreekstalmeester van dienst was Herbert Dijkstra, hij deed uit de doeken waarom Nooitgedacht heette zoals het heet….niemand had ooit kunnen denken dat op deze plek het meest luxe park van Nederland zou verrijzen, vandaar de passende naam Nooitgedacht. Hierna kwamen de bazen Ensing sr en jr aan het woord en de architect van het resort Cor Kalfsbeek die een gedreven verhaal over de architectuur van het park hield en daarmee zichzelf neerzette als de Gaudi van Drenthe. Tot slot mocht dit trio samen met Relus ter Beek met een hand op een knop het park openen, gekleurde serpentines vlogen ons links en rechts om de oren. Toen werd er koers gezet naar de Havezathe, de weg erheen en de trappen gaven al aan dat we met een gebouw van allure te maken hadden. Binnen was het allemaal goud op snee, een geweldig lange gang met restaurants, een grand café, fitness-ruimtes, sauna ‘s en verwenkamers . Beneden kwamen we in het zwemparadijs, een schitterend 25 meter bad, verder een geweldige lange wildwaterbaan, die buitenom liep en nog een zwembad voor de kleintjes, bubbelbaden en ga zo maar door. Het was mooi, daar was iedereen het wel over eens. Men kon alles uitgebreid bekijken en een hapje eten, dit waren allemaal liflafjes maar wel erg lekker. Hierna was er een grandioze zang en lichtshow, waarbij zelfs over water werd gelopen .Wat opviel is dat iedereen die vind dat hij/zij iets voorstelt in deze regio aanwezig was . Aan dit buitenkansje koesterden zich de ondernemers en politici zich maar al te graag .
Voor allen en dat zijn de meesten in Aa en Hunze die deze opening niet hebben meegemaakt,
zeg ik ga er gewoon een keer heen en geniet van iets aparts.
Tijdens het eten zat ik toevallig een poosje bij een paar bestuursleden van de Boskikkers en zij waren tevreden over de afspraken die ze hebben kunnen maken over trainingstijden en de kosten voor het gebruik van het bad.… Rolde is iets unieks rijker en dat had zelfs Rob Laanstra toen hij daar begon als badmeester Nooitgedacht .

Deze zaterdagochtend fiets ik langs het Amerdiepje waar een reiger sierlijk het luchtruim kiest en waar kikkers zich laten horen. Het is een genot om over dit schelpenpad via Vredenheim naar Grolloo te rijden.
Feest in Grolloo betekend een optocht met praalwagens. Eens in de tien jaar neemt daarin de school het voortouw. De laatste keer was in 1997 en ik herinner me nog goed dat de jongeren uit Grolloo toen een wagen hadden met een knipoog naar de Moere onder het motto “Het Even (van) huis bosje” met een verwijzing naar de laatste burgemeester van Rolde Aaltina Evenhuis. Op de wagen toen twee jongens van onbesproken gedrag, verkleed als kinderlokkers met een kunstpenis van onwaarschijnlijke afmetingen . Deze keer was er minder creatieve inbreng van de jeugdsoos, zelf zullen ze daar anders over denken, de stinkende met lege bierkratten beladen SRV kar met zigeuners die collecteerden met pispotten is leuk maar weinig origineel. De rijdende jeugdsoos vond ik wat magertjes, maar het belangrijkste element van het schoolfeest is toch het samen bezig zijn en daar zijn ze in Grolloo goed in.
In het dorp zijn dan ook alle straten versierd met Lions King , Pipo”s ,Kikkers , Katten enz..
Een van de inwoners meldde mij dat hij wel honderd katten had gefiguurzaagd, en zelfs ‘s nachts nog bezig was met het bewegen met de zaag, tja en dat in een tijdperk waarin alles computer gestuurd wordt. Na eerst in Grolloo de wagen van het Amfitheater bewonderd te hebben,waar echt prachtig uitgedoste kinderen op zaten, fietste ik naar Vredenheim om daar de doorkomst te zien. Onderweg fietste ik enkele mannen achterop die als verkeersregelaar moesten optreden bij het altijd drukke kruispunt in Vredenheim. Zij waren opgetogen over de versiering aan de Lienstukken, vooral ’s avonds schijnt het daar adembenemend mooi te zijn. Ik ben daar poolshoogte gaan nemen en ik moet toegeven dat het daar echt fantastisch was, ze hadden terecht de publieksprijs gekregen. Toen ik langs kwam was de prijs, 10 meter worst van Harry Zoelman, reeds verorberd en waren ze druk bezig de kelen te smeren.
In deze buurt hoorde ik ook wat minder positieve geluiden omdat sommige mensen ‘s nachts de kikkers lieten kwaken en de vlaggen niet binnenhaalden Onder de klanken van de altijd actieve Fanfare Crescendo maakten de wagens op zondag nogmaals een rondtocht door het dorp Er zaten veel kinderen op alle wagens Positief was dat er tijdens de optocht op de wagens geen alcoholica genuttigd mocht worden, iemand die best wel een borreltje lust liet triomfantelijk een flesje mineraalwater zien,gewoon terug naar de normen en waarden, prima toch ?
In Grolloo had ik een programma meegenomen over de optocht die in een tas om de kop van Harry Muskee hing. Dat velen ook van buiten Grolloo dit volksfeest steunen blijkt uit die folder,bijna 2/3 van de sponsoren komt van buiten en dat geeft aan dat Grolloo ook buiten het eigen dorp populair is. Wat dat betreft mag de nieuwe burgemeester van mij ook wel uit Grolloo komen. Een ijzersterke kandidaat is voor mij Hendrikus Schrotenboer die in het burgemeester-loze tijdperk de raadsvergaderingen heel tolerant en kundig leidt. Naast het informele burgemeesterschap van Grolloo is het eigenlijk maar een kleine stap naar dat van Aa en Hunze.Hendrikus is twee-talig en bovendien komt Aa en Hunze dan voor een koopje aan een burgemeester. Hendrikus heeft een redelijk pensioen , het geld voor dit ere-baantje kan dan terug worden gestort in de gemeentekas. Hij weet er vast wel een goede bestemming voor. Nu maar hopen dat hij gesolliciteerd heeft.

Wij noemen als nuchtere Noorderlingen niet alles wat apart is een wonder. In Italie heeft elke stad zijn wonder. Zo heb ik het wonder van Grolloo,de omloop gemist, evenals de Simon Vroemenloop wegens vakantie. Gelukkig heb ik in Toscane dit gemis kunnen compenseren. Mijn vrouw en ik liepen op een avond van de camping aan het meer vam Bolsena richting het gelijknamige stadje.We hoorden ergens in het stadje een vrouwenstem in rap Italiaans spreken.Toen we in die straat kwamen zagen we dat er een estafetteloop aan de gang was.De kinderen van de basisschool legden net hun laatste rondjes af. Rondje ? Nou een half rondje, elke keer werden vier lopers in een ambulance, die er toch stond gebruikt om ze halfweg te brengen. Onder luid getoeter van vier scooters werden ze begeleidt,een prachtig gezicht in het donker, omdat dat getoeter werd begeleid met lichtsignalen. Hierna kwamen de oudere deelnemers aan de beurt,zij moesten wel een volle ronde van een kilometer. Deze incourante afstand is te lang voor een sprinter en te kort voor een duurloper,de lopers kwamen dan ook allen uitgeleefd aan om het stokje over te geven. Maar dat werd gecompenseerd door het enthousiaste applaus van het publiek dat bij elke wissel als de lopers het stokje overgaven. In totaal deden 24 jongeren mee , niet in gesponsorde shirts,maar met shirts met het opschrift Corpus Domine. Dit had alles te maken met een wonder dat daar in 1263 was gebeurd,ik zal u als lezer de details besparen,maar deze loop was in het kader van de Feste del Corpus Domine,naast concerten en een processie.

Na afloop was de prijsuitreiking een ware happening ,iedere deelnemer kreeg een medaille omgehangen door de mooie dame die tevens spreekstalmeester was.
Bovendien en dat was heel bijzonder kreeg elke groep van acht kinderen een grote kartonnen doos in de hand gedrukt. Degene die de doos in ontvangst nam liep vanaf het podium naar een rustige plek met de andere zeven lopers achter zich aan en deelde daar de inhoud van de doos uit. Uit de doos kwamen leverworsten,potten nutella,koekjes,puzzels enz,wat ik bijzonder vond dat niemand ageerde omdat hij of zij iets kreeg wat men niet leuk vond,integendeel iedereen nam in vreugde de door de middenstand beschikbare prijs aan. Op zich ook een wonder. Enkele dagen later beleefden mijn vrouw en ik ook een klein wonder,tijdens een van onze wandelingen richting Rome waren we hopeloos verdwaald op het vitale platteland van Umbrie.
Bovendien begon het te onweren,we hadden al in geen uren een levend wezen gezien. Als verzopen katten zaten we langs de weg onder plastic,toen ineens uit he niets stopte er een auto. Waar hij wegkwam we weten het niet. Hij vroeg waar moeten jullie heen? We lieten hem de kaart zien en hij zei, ik breng jullie wel. We waren 16 kilometer uit de koers en deze engel bracht ons terug bij de agriturismo,ons onderkomen bij een boer, een wonder of niet?