Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Herfstbladeren

Met de ogen dicht fietsend weet je dat knisperende bladeren onder je fietsbanden beduiden
dat het herfst is. Het was rustig herfstweer deze woensdag, wel een beetje wind maar bij de start was het droog. De auto werd door mijn vriend geparkeerd in Borger, op het eind van de hoofdstraat bij de brug, de fietsen van de auto en daar fietsten we langs het kanaal. Via Westdorp en Eeserveen ging het door prachtig gebied naar Odoorn. Het fietspad was soms onzichtbaar door het blad dus soms fietsten we op het gevoel. Vlak voor Odoorn zagen we een kale vlakte met daarvoor een ijzeren schaatser, we waren bij de ijsbaan . Het lag er prachtig bij midden in het bos omzoomd door bomen, de absolute stilte is hier bijna “hoorbaar”. In Odoorn zagen we bladruimers van de werkvoorziening druk in de weer en in diverse straten stonden bladbakken, tja het is nu echt herfst. Na Odoorn kwamen we in Valthe een prachtig groen dorpje op de randen van de Hondsrug. Over licht glooiende wegen kwamen we in Weerdinge, de eerst indruk “wat een rommeltje”. Het contrast met Valthe was dan ook wel erg groot.. Bij Valthermond begon het te regenen en dat hield ook niet meer op. We hadden nog koffie in de thermoskan zitten, op een bankje beschut door bossage legden we de regenbroek op de bank en dronken koffie.We zaten daar als verzopen katten op een bankje in de Valtherblokken. Een foto met “groeten uit Drenthe”, met daaronder de zin “Drenthe mooi in alle seizoenen”, zou geweldige reclame zijn. We konden de humor er wel van inzien. Toen we opzij keken zagen we dat er op die bank een bijna vol pakje Marlboro lag met een aansteker. Het was duidelijk hier had iemand zijn laatste sigaret opgestoken en demonstratief het pakje laten liggen. Een verstandige zet als je graag oud wil worden.
Even verder in het groene Exloo was het halve dorp opgebroken, via omwegen konden we onze tocht naar Borger vervolgen. Fietsen in de Drentse natuur in de regen is best cool. Na 45 kilometer waren we nat maar tevreden terug bij de auto Naar huis rijdend zien we de kleurenrijkdom van de bomen in de herfst . Het lijkt een laatste saluut aan de mensen die er oog voor hebben, prachtig, vooral het roodkleurige blad van de Amerikaanse eik bestraald door de laatste zonnestraal is ronduit schitterend.
Thuis lekker onder de warme douche, geluk is soms heel dichtbij, na regen komt zonneschijn en daar valt een warme douche ook onder.

Vroeger

Als je lekker ontspannen aan het blad harken bent spoken herinneringen aan vroeger door je hoofd Toen er nog geen televisie was , was de kraakloze radiodistributie het medium waar je, naast de krant op aangewezen was. Naast de radionieuwsdienst waren programma’s als de familie Doorsnee en op zaterdagavond “Negen heit de klok” de favoriete programma ‘s uit mijn jeugd. Maar ook uitzendingen over voetbalwedstrijden werden goed beluisterd. In mijn beleving was het zo dat als Abe Lenstra de bal had, het ook bijna altijd een doelpunt werd. Dat was natuurlijk helemaal niet zo, maar ja Abe was de Cruijff van de jaren “50. Ook de rechtstreekse uitzendingen van de Tour de France met Jan Cottaar en renners als Wim van Est en Wout Wagtmans waren de pareltjes in een tijd waar hard werken, om de kop boven water te houden, centraal stond. En natuurlijk was er tussen de middag het goed beluisterde programma “Raden maar” van Kees Schilperoort die later nog als Gait Jan Kruutmoes zou fungeren in het Gulden Schot op de tv.
In vergelijking met het hedendaagse aanbod van wel dertig zenders was verstrooiing toen dun gezaaid. Nu is er een overkill aan sociale media van twitter tot hyves. Maar ik betwijfel of we er gelukkiger van worden ik denk zelfs vaak chagrijniger. De humor lag toen ook letterlijk op straat , de moppen van Sam en Moos waren dagelijkse kost. De bakker en de slager brachten het (boulevard) nieuws aan huis. Een van de extraatjes was toen “het telefoonnieuws”, de bakker en de kruidenier hadden als eersten telefoon en daar werd ook door de klanten druk gebruik van gemaakt. Vreugde en verdriet kwamen op die manier de huiskamers binnen. Ik woonde in een klein Veluws dorp en ik weet nog dat de plaatselijke bakker polste of er genoeg belangstelling was om met de bus een avondje te gaan kijken naar de verlichting in Berg en Bos in Apeldoorn. Binnen de kortste tijd was de bus vol. Er werd er gebeld met van Pijkeren tours, een dorp verderop, en de volgende avond stond de bus voor. Iedereen betaalde een gulden en drie kwartier later liepen de mensen te genieten in het park in Apeldoorn. Hoogtepunt op de terugweg was even aanleggen bij café de Keet in Heerde voor de volwassenen een paar borrels en voor de jongelui een cola.. Voordat de bus de rit beëindigde werd er nog even met de pet rond gegaan voor de chauffeur, had die man ook een goed dag. Voldaan keerde men dan terug naar zijn woonstee en werd er nog weken over nagepraat Het voert te ver om te spreken van “ toen was geluk nog heel gewoon”, er zijn hooguit momenten van geluk … en koester die.

Linkse kerk

Als je vanaf Assen Rolde binnenrijdt staat de kerk links – linkse kerk – dus.
Er zijn meer mensen die de kerk links laten liggen dan erheen gaan – linkse kerk – dus
Veel standpunten die linkse partijen verkondigen of liever de idealen die ze najagen
stroken met de opvattingen die 2000 jaar geleden ook in Palestina door een man, Jezus was zijn naam werden verkondigd. Ter ere van hem, zijn overal kerkgebouwen verrezen.
Hij nam het op voor verdrukten. mensen met een handicap en streefde rechtvaardigheid na. Was hij daarom links? Rechtvaardig handelen is niet het monopolie van links.
Echter de politieke partijen die daar het meeste werk van maken zijn vaak wel weer links.
Dus de verzamelnaam – Linkse Kerk – is eigenlijk een soort Geuzennaam .
Het kan raar lopen, in Drenthe was het vroeger: hoog in de (boer)Marke, hoog in de Karke.
Deze boeren zaten zondags steevast in de voorste banken van de kerk, maar de kerk was toen niet bepaald links. Wat wel opvalt is dat er van de kerk allerlei initiatieven uitgaan die erop gericht zijn het leven voor de mensen die het minder getroffen hebben aangenamer te maken. Zo kunnen vluchtelingen er terecht voor kerkasiel en de boeren uit de 3e wereld krijgen een eerlijke prijs voor hun producten die vaak door de wereldwinkel ook in de kerk worden verkocht. Daarnaast is de kerk ook een bron van cultuur waar men de mooiste muziek en liederen kan horen met een hoog troostgehalte. Het “er zijn” voor elkaar heeft niets te maken met morele superioriteit maar met mede menselijkheid. Voor mij is de kerk niet links noch rechts maar een instrument die de gemeenschapszin bevordert.
Als je van Gieten komt staat de kerk in Rolde rechts en de mensen die erheen gaan kiezen zowel politiek links als rechts.
Daarom pleit ik ervoor om “de kerk” mooi in het midden laten. Daarom kan het scheldwoord van Geert en zijn geestverwanten aan de linkse stromingen dan ook als een groot compliment op gevat worden. Hij gebruikt de term “Linkse Kerk” en dat moet toch voor deze mensen klinken als een Geuzennaam.

Linkse kerk

Als je vanaf Assen Rolde binnenrijdt staat de kerk links – linkse kerk – dus.
Er zijn meer mensen die de kerk links laten liggen dan erheen gaan – linkse kerk – dus
Veel standpunten die linkse partijen verkondigen of liever de idealen die ze najagen
stroken met de opvattingen die 2000 jaar geleden ook in Palestina door een man, Jezus was zijn naam werden verkondigd. Ter ere van hem, zijn overal kerkgebouwen verrezen.
Hij nam het op voor verdrukten. mensen met een handicap en streefde rechtvaardigheid na. Was hij daarom links? Rechtvaardig handelen is niet het monopolie van links.
Echter de politieke partijen die daar het meeste werk van maken zijn vaak wel weer links.
Dus de verzamelnaam – Linkse Kerk – is eigenlijk een soort Geuzennaam .
Het kan raar lopen, in Drenthe was het vroeger: hoog in de (boer)Marke, hoog in de Karke.
Deze boeren zaten zondags steevast in de voorste banken van de kerk, maar de kerk was toen niet bepaald links. Wat wel opvalt is dat er van de kerk allerlei initiatieven uitgaan die erop gericht zijn het leven voor de mensen die het minder getroffen hebben aangenamer te maken. Zo kunnen vluchtelingen er terecht voor kerkasiel en de boeren uit de 3e wereld krijgen een eerlijke prijs voor hun producten die vaak door de wereldwinkel ook in de kerk worden verkocht. Daarnaast is de kerk ook een bron van cultuur waar men de mooiste muziek en liederen kan horen met een hoog troostgehalte. Het “er zijn” voor elkaar heeft niets te maken met morele superioriteit maar met mede menselijkheid. Voor mij is de kerk niet links noch rechts maar een instrument die de gemeenschapszin bevordert.
Als je van Gieten komt staat de kerk in Rolde rechts en de mensen die erheen gaan kiezen zowel politiek links als rechts.
Daarom pleit ik ervoor om “de kerk” mooi in het midden laten. Daarom kan het scheldwoord van Geert en zijn geestverwanten aan de linkse stromingen dan ook als een groot compliment op gevat worden. Hij gebruikt de term “Linkse Kerk” en dat moet toch voor deze mensen klinken als een Geuzennaam.

Hagel

“Henk Bleker schiet niet met scherp,hij schiet met hagel”, was het commentaar van
onze gedeputeerde Rein Munniksma n.a.v. het stopzetten van de plannen die de provincie Drenthe heeft met.het Dwingelderveld. Ja de voormalige troubleshooter van Maxime Verhagen, nu gepromoveerd tot staatsecretaris van Landbouw, die het CDA naar een kabinet met Wilders loodste, laat er geen gras overgroeien.
Natuurmonumenten laat er ook geen gras, of beter gezegd opslag, overgroeien. Zij hadden onlangs een werkochtend bij ons in de buurt. Rondom een vennetje was veel berkenopslag
en om het vennetje weer zichtbaar te krijgen moest de opslag verwijderd worden. Een dozijn vrijwilligers gingen aan de slag met spanzagen en snoeischaren en gingen zo de opslag te lijf.
Geen motorzagen, nee puur handmatig werd hier op rustige wijze gewerkt om de natuur een handje te helpen. Omdat het gebiedje moerassig was waren laarzen en loopplanken nodig om een beetje droge voeten te kunnen houden. Op een enkeling na lukte dat. Tussen de mannen bevond zich een vrouw, en de opmerking “hier zijn nog minder vrouwen dan in het kabinet”. was natuurlijk al gauw gemaakt. De vrouw van degene die “de baas” van het karwei was, had zich ook afgemeld. Ze was gaan winkelen met haar moeder maar ze maakte het weer goed want bij de koffie konden we genieten van de, door haar, gemaakte heerlijke appelkoek De appelkoek smaakte goed maar compenseerde voor mij niet de afwezigheid van de maakster. Bij het werken in de natuur waren vrijwilligers van allerlei snit, naast een drietal buren waren er ook een vader en zoon en een ex boer uit Rolde. Een van de andere vrijwilligers is zelfs elke dinsdag ergens in de provincie aan het werk voor Natuurmonumenten.
Toen mijn vrouw en ik de afgelopen week een paar dagen op bezoek bij mijn broer en schoonzus waren maakten we een lange wandeling bij “s- Graveland en kwamen we het hoofdkantoor van deze instelling tegen. Het ligt op een prachtig landgoed met erom heen monumenten van bomen. Tijdens een regenbui konden we schuilen bij een theetuin waar
wajongers de scepter zwaaien. Ook hier koffie met lekkere appeltaart maar die van vorige week zaterdag smaakte me beter. Toen we later verder liepen hoorden we schoten in het bos,
was de jacht op Rein (de vos) hier al begonnen, of schoot Bleker, gezeten op een van zijn pony’s met hagel ?

De Strubben/Kniphorstbos

Spandoeken, politieagenten in uniform en de burgemeester als bliksemafleider in de bomvolle zaal van het café met het mooiste terras van Drenthe. Wat is hier in het landelijke en rustieke Schipborg in Godsnaam aan de hand ? Heel in het kort Staatsbosbeheer wil “kappen” in het bos. Bert Witvoet van Staatsbosbeheer geeft tekst en uitleg over de “renovatie” van de Strubben en het Kniphorstbos. De beste voorzitter uit de regio was bereidt deze avond in goede banen te leiden. Na de opslag van CO2 onder de grond in Eleveld ging het nu over de bovengrondse opslag van dennen, berken etc. Er waren mensen in de zaal die vonden dat alles moest blijven zoals het was. Grof weg gezegd; het Staatsbosbeheer wil de bossen mooier maken, door zowel de opslag als de bomen die in de weg staan, te verwijderen. Bovendien willen ze voor de schapen een afrastering maken. Daar is niets mis mee zou je denken.
Nou wel dus, want de gebruikers willen hun (voor) rechten houden. Moeilijk, omdat Staatsbosbeheer ook het culturele erfgoed van grafheuvels en karrensporen goed wil bewaken.
Er is een plan gemaakt waarin de wensen van het paardenvolk, de mountainbikers en de hondenbezitters in zijn verwerkt. Natuurlijk is niet iedereen tevreden maar op het eind van de avond kan Bert Witvoet toch een licht applaus in ontvangst nemen. Opvallend was dat er niet alleen natuurliefhebbers aanwezig waren maar ook op hun strepen of liever op hun pedalen staande crossers. Ondanks de verschillen in waardering voor het bos was de winst van deze avond, dat de verschillende groepen elkaars argumenten aanhoorden en begrip voor elkaar kregen. Alle groepen moesten iets inleveren maar het bos blijft voor alle recreanten “the place to be”. En de honden? Die moeten in het schapengebied aangelijnd worden, de dierenpolitie 500 man sterk ligt al op de loer. Bij het verlaten van de zaal waren de politieagenten en de spandoeken verdwenen, het bleef verder dan ook rustig in Schipborg. Door de Strubben en het Kniphorstbos fietste ik door knisperende herfstbladeren huiswaarts en het ongelooflijke gebeurde ik hoorde kabouters zingen in het maanlicht “we gaan nog niet naar huis”.. het was na elven .
.