Lekker gratis reizen met de trein kon je op zondag 14 maart als je het boekenweek geschenk kon tonen aan de conducteur. Dat kon ik en het kwam prima uit, we hadden de zogenaamde warme kantdag met broers en zussen bij mijn oudste zus in Zevenaar. Lekker vanaf Assen met de trein.

Bij Staphorst keek ik vanuit de trein naar het industrieterrein. Aan de kant waar ik zat viel weinig te genieten het enige wat ik onthouden heb was “van Elp bouwbedrijf”. Iets verder richting de Lichtmis zag ik enkele windmolens, ik vond dit niet misstaan in dit landschap. Ik hoor wel eens mensen die vinden dat windmolens lelijk zijn maar wat ik echt horizonvervuilend vind, zijn de honderden elektriciteitsmasten en daar hoor ik niemand over.

In Zwolle stapten nog drie broers van mij in de trein en konden we lekker bijpraten. We treinden langs Wijhe en Olst aan de IJssel. Dorpen waar we vroeger tegen voetbalden en waar ik nog weleens een blauwe maandag verkering had . In Deventer denk ik aan Bussink’s koek en mijn oom Gerrit die daar woonde.

Kortom nostalgie viert hoogtij als we nog steeds langs de IJssel treinen en stadjes als Zutphen, Dieren en Brummen passeren. Op deze zondag liggen deze steden er slaperig bij of er in eeuwen niets is veranderd … op afstand dan. In Zevenaar worden we met open armen ontvangen door mijn drie zussen en mijn broer uit Woerden. Mijn broer uit Oss voelde zich niet fit en was er niet, jammer.

Na de actuele zaken doorgenomen te hebben van van Mierlo tot Bos maakten we op deze druilerige zondagmiddag een wandeling door Zevenaar. Er was een supermarkt open de rest was gelukkig dicht. Tjonge ik denk altijd als je het in zes dagen niet kunt verdienen dan kun je het ook niet in zeven .

Op onze wandeling liepen we bij het VVV kantoor tegen een expositie aan over sigaretten. Tot enkele jaren geleden was hier een bloeiende sigarettenindustrie van BAT. Dit werd in beeld en geluid getoond. Wat ik wel leuk vond waren de vele sigarettenmerken uit de oude doos die hier ten toon werden gesteld. Golden Fiction , Laurens, Dr. Dushkind, Old Mac , Roxy maar ook Peter Stuyvesant. Tja, pas vanaf 1981 werd op de sigaretten vermeld dat ze dodelijk konden zijn. Voor die tijd was je geen vent als je niet roken kon.

Na deze jeugdimpressies over de tobacco gingen we over tot een ander verslavend middel; een pilsje of een wijntje. Hierna serveerde mijn oudste zus een voortreffelijke maaltijd bestaande uit zuurkool of hartige taart. Gelukkig was er geen worst bij want dan hadden we net als vroeger thuis, wel even gekeken op welk bord de meeste worst lag. Onvoorstelbaar: toen hadden we een worst voor 11 personen.

We leven nu in andere tijden maar dat er desondanks jongeren zijn met fatsoenlijke manieren, merkte ik in de trein op de terugweg. In Zwolle nam ik afscheid van mijn broers en perste me in de trein naar Groningen die meer dan stampvol was. Alle gangen stonden vol . Een jongen van een jaar of 15 ging staan en bood mij zijn zitplaats aan. Dankbaar verrast ging ik zitten en las verder in het Duel het boekenweek geschenk. Dit boek gaat over een museum directeur en zijn belevenissen, leuk en vlot geschreven door Joost Zwagerman.

Ik denk niet dat de moraalridders van de Brink en Knevel dit boek omarmen, het begint met een vloek. Als je daarover heen leest valt het best mee. Wat ook meeviel was dat Ajax van PSV won, waardoor Twente fier bovenaan staat.

Ze liep steunend op haar rollater door de brede gangen van het Hendrik Kokhuis.
Haar benen hadden niet meer de kwaliteit van weleer maar haar hersenen waren nog dik in orde. Ze was al jaren blind, maar “zag” meer dan menig ziende. Niemand hoefde haar te vertellen hoe de wereld in elkaar stak, haar oren hoorden alles. Naast de radio was ook het geluid van de tv haar informatiebron. Als ze een wandeling rond de dierenwei had gemaakt liep ze naar de hal. Voorin de hal dicht bij het winkeltje, waren een paar zitplaatsen, daar ging ze zitten want er zaten ook altijd wel een paar mannen. En dat vond ze leuk, praten met mannen want mannen hebben in haar beleving toch leukere praat dan vrouwen … en meer humor. Het ging haar om de aangename ontspannen gesprekken. Politiek hoefde niet zo nodig voor haar. Als er verkiezingen waren ging ze wel stemmen. Of liever ze liet voor zich stemmen. Ineens zag ik haar op de tv. Grote donkere bril op en daar rollaterde ze het stembureau binnen. Een verslaggever van RTV Drenthe vroeg haar waar ze op stemde. “Altijd op dezelfde partij of ze nu hoog of laag staan ik stem al mijn hele leven PvdA “, en daar ging ze met het stembiljet in haar handen met een hulp in haar nabijheid richting het stemhokje. Ondanks dat tijden veranderen blijven er mensen die blind vertrouwen hebben in hun partij. De dag na de verkiezingen ging ik op bezoek bij een van de bewoners Ze vroeg aan mij hoe de uitslag was geweest in Aa en Hunze. Ik kon haar vertellen dat de PvdA verloren had en Gemeentebelangen en het CDA gewonnen. “Gelukkig dat die rooien niet gewonnen hebben” zei ze als rechtgeaarde CDA-er. De grijze golf stemt traditioneel maar wel kleurrijk. Voor de bewoners is het ontvangen van bezoek iets waar ze naar uitkijken. Dikwijls hoef je als bezoeker alleen maar hun verhaal aan te horen . Na een uurtje luisteren hoor je dan: “Nou wat hebben we weer een goed gesprek gehad” er is dan echt maar een persoon aan het woord geweest. Mensen willen hun verhaal kwijt, ik ook, daarom schrijf ik elke week met plezier deze column. Terugfietsend in alweer een sneeuwbui denk ik nog even terug aan de werkers en de vrijwilligers die ik tegen gekomen ben in het Hendrik Kokhuis. Het is best moeilijk om mensen die ziek, blind, slecht ter been of eenzaam zijn op de juiste wijze tegemoet te treden. Daarom alle lof voor allen die zich inzetten voor onze ouderen of dat nu in het Holthuis, Dekelhem, het Maandhoes, de Wenning of Hendrik Kokhuis is.

Als een trein een verkeerde wissel neemt is dat een ramp. Er zijn dan vaak veel slachtoffers zoals onlangs in België. Maar als onze Sven een verkeerde wissel neemt is dat een “nationale ramp”. Er zijn geen slachtoffers, toch zijn er mensen waarbij de tranen spontaan over de wangen rollen en mensen die de hele nacht niet kunnen slapen. Hoe ik dat weet ? De mensen die vertellen het me spontaan en ik geloof ze. Gelukkig vatte Sven het sportief op en gaf hij Gerard Kemkers niet de schuld en daarmee ging er een golf van opluchting door ons land. Goud gemist verhoudingen hersteld.
Er was ook een politieke wissel, de PvdA eruit en daardoor verkiezingen in zicht. Voornaamste oorzaak: geen chemie tussen Bos en Balkenende. Als je elkaar niet meer vertrouwt kun je beter wisselen. Maar zat Nederland op die wissel te wachten? Nee niet echt . Vandaag zijn er gemeenteraadsverkiezingen , door sommige partijen wordt dit gezien als een soort generale voor 9 juni de 2e Kamerverkiezingen. Maar dit klopt van geen kant omdat er in de gemeente hele andere zaken moeten worden geregeld dan in Den Haag.
In de gemeente wordt bepaald of de OZB omhoog moet. Waar subsidies heengaan of minima wel of geen extraatje krijgen,kortom de gemeenteraad bepaald hoe het gemeenschapsgeld besteedt wordt. Vandaag kiezen de inwoners van Aa en Hunze hun raadsleden, men kiest vaak niet alleen op basis van partijprogramma ’s maar ook op het “gevoel”. Vertrouw ik hem of haar en worden de beloften waar gemaakt. Dus ook hier wordt vandaag gewisseld maar in deze wissel heeft u als kiezer het laatste woord. In onze wereld wordt veel gewisseld , zoals van school , van baan en ook van partner. Bij de laatste wissel komen vaak terecht emoties los maar dat is dan in de familiekring. Wat er afgelopen week na de wissel van Sven Kramer loskwam aan emoties was het verdriet van een hele natie Waarom? Omdat daardoor “ons” het goud door de neus werd geboord , met Sven voelden we ons ( Nederlanders) allemaal verliezers. En verliezer willen we liever niet zijn en al helemaal niet op deze domme manier. Het aparte is dat Sven juist omdat hij geen 2e gouden medaille heeft gewonnen door deze wissel voor eeuwig in onze herinnering blijft. Eigenlijk is dat véél méér waard dan goud. Blijf ik zitten met de vraag of deze wissel eigenlijk wel verkeerd was.

De dooi zet door en dat merkte ik toen ik vrijdagmorgen al bijtijds over de Klaas
Steenweg fietste en boven mij een vlucht wilde ganzen hoorde gakken. Toen ik even later over de nieuwe wegen van Mariëncamp fietste zag ik straatnamen als Sint Josephlaan en Broeder Quirinuslaan. Zij herinnerden mij aan een niet eens zover verleden De broeders van Sint Joseph waar broeder Quirinus de bekendste van was waren de oprichters en werkers van het eerste uur op Mariëncamp, dat tegenwoordig de Trans heet. Zo doet onze gemeente ook recht aan de historie en dat valt te prijzen. Ondertussen zag ik een groepleidster met twee jongens door de resten van de sneeuw ploeteren op weg naar hun werk. Ondanks de kou genoten ze van het buiten zijn. Toen ik via het fietspad door een bosje fietste hoorde ik een specht kloppen. Ik geniet dan ondanks het winterweer, het voorjaar lonkt . Heeft u ook zo genoten van de meiden die zilver en brons wonnen , hun sprankelende aanstekelijke vreugde was in groot contrast met het politieke gedoe eerder die avond vanuit Den Haag. Nee Annette en Laurine brachten vreugde, Oranje boven. De winnares was in mijn ogen lang niet zo leuk als de Hollandse sprankelende meiden, maar ja ze was wel 2/100e van een seconde sneller.
Het was natuurlijk helemaal een kippenvelmoment toen de 2e gouden plak door Mark Tuitert, op het koningsnummer de 1500 meter werd gewonnen Maar het kon niet op dit weekend want een nacht later haalde Ireen Wüst verwoestend uit en ging vol zelfvertrouwen in haar rit met gebalde vuisten over de finish. Evenals vier jaar geleden in Turijn pakte ze weer goud. Prachtige momenten voor deze beide toppers , wat me veel deed was de wijze waarop hun ouders er in betrokken werden , family-life op zijn best.Waar ik ook zo van “genoten” heb zijn de onvolkomenheden bij deze Spelen Dan was de ijsmachine kapot, dan deed de tijdwaarneming het niet of knalde het pistool niet .. er was elke keer wat. Dankzij de Olympische winterspelen is het voor de liefhebbers weer smullen en dat geld natuurlijk speciaal voor de mensen die in Aa en Hunze wonen want “wij” zijn volgens de krant de meest Olympische gemeente van Nederland. Omdat de bobsleeërs de broers van Calker geboren zijn in Aa en Hunze . Tja na Renate Groenewold die zilver won in 2006 , toen ook Aa en Hunze,
zijn we nu al blij als “ onze bobbers “ ongedeerd de finish halen.
Waar ik ook van kan genieten zijn sommige reclamespots – de winkelmomenten- zoals Mart Smeets ze aankondigt ..Zoals die spot van Bavaria die begint met prachtige natuuropnamen van kristalhelder water dat stroomt via rotsblokken met een uitvergrootte druppel vind ik pure kunst.. Minstens zo spannend als voor de olympische sporters wordt het volgende week voor de kandidaat raadsleden in Aa en Hunze. Het is toch ook een vorm van “genieten”als op woensdag 3 maart blijkt dat de kandidaat van uw keuze gekozen is. Kies daarom , wees sportief wandel of fiets naar het stemburo en kleur een hokje rood en geniet daarvan.
Ik begon met de dooi , maar op het moment dat ik deze mail verstuur is de wereld weer wit, en dat was nu niet meer mijn keus. . .

Nog steeds was de wereld wit toen ik donderdagavond in een rustig tempo naar Gasselte reed. Er was weer een vers pak sneeuw gevallen.Het zout was op dus strooide de gemeente met zand. Een witte wereld geeft mensen rust. Alles gaat langzamer en in het verkeer is het rustiger. Vooral ‘s avonds ga je niet meer de deur uit als het niet echt belangrijk is. Maar de opening van het carnaval in Gasselte dat wilde ik niet missen. Toen ik via de Johan Hilbinglaan al slippend de bocht nam naar Achter de Brinken zag ik de Trefkoel- de Residentie van Prins Harry- badend in het licht. Na mij voorzien te hebben van enkele muntjes betrad ik gelijk met Jan Germs, van de Drentse Taol, en zijn vrouw de feestzaal. Cultureel gezien kon voor mij deze avond al niet meer stuk omdat op hetzelfde moment de Fanfare o.l.v. Jan van de Kooij de sterren van de hemel speelde. Deze keer waren ze gehuld in boerenkiel en dat verhoogde dan ook meteen de sfeer. Ik was vooral verheugd dat onze burgemeester, Eric van Oosterhout. weer gezond en wel acte de présence gaf. De Tonpraat van Prins Harry was er een om in te lijsten . Ik heb zelden zo ‘n humorvolle buut gehoord. In de buut -de rede die je vanuit de ton de zaal insmijt – kun je alles op de hak nemen, zonder dat je daar later op aangesproken kunt worden. Tja zoveel vrijheid kan ik me zelfs als columnist niet permitteren. Het hoogtepunt vormde toch het eerste openbare optreden van onze burgemeester na zijn “bijna doodervaring”. Natuurlijk kon hij niet voorbijgaan aan de op handen zijnde gemeenteraadsverkiezingen maar vooral zijn lichtvoetige verhalen, belevenissen en ervaringen over Gasselte waren juweeltjes van vertelkunst. Ook zijn humor had niet geleden onder zijn hartperikelen. De leus “Carnaval is goed voor hart en biervaten” ging er dan ook in als koek. Hierna barstte het carnaval los de Prins ging voorop in de polonaise, gevolgd door zijn adjudant die de koffer met de versierselen van zijne Hoogheid stevig in zijn hand hield. De uitbundigheid van de Raad van Elf deed warm aan, nooit geweten dat er zoveel “katholieken” in Gasselte wonen. Prins Harry beloofde er persoonlijk op toe zien dat het alcoholgebruik binnen de perken zou blijven. Zijn eigen belang speelde daarin ook een rol. Hij wil afvallen om ook als voetballer bij GKC een “Koninklijke“rol te kunnen blijven spelen. De Trefkoel was drie dagen lang de Residentie van Prins Harry en de zijnen. Het podium met daarop de ton, de gele carnavalsvlaggen met de biertaps in de directe omgeving ondersteunden de feestelijkheden. Bij het carnaval in Gasselte zullen de hoogtepunten van het afgelopen jaar zeker onderwerp van gesprek zijn geweest. Carnaval in Gasselte is een lokaal feest met haar eigen gewoonten en daar is niks mis mee. Weg van het zure geneuzel en de waan van de dag. Gasselte Amoi !